Eddie Constantine — La fille des bois songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La fille des bois" van Eddie Constantine.

Songteksten

L'école buissonnière passait par les grands bois
Où, tout enfant, je l’aperçus qui brillait devant moi
Je la trouvais si belle que je n’y croyais pas
Elle avait du ciel dans ses mains et de l’or dans la voix
Rappelle-toi, rappelle-toi, rappelle-toi la fille des bois
Ses yeux étaient de mousse et ses cheveux de soie
Couleur des feuilles que l’automne a frôlées de ses doigts
Chaque mot de ses lèvres tombait comme une fleur
Comme une fleur déracinée, elle emporta mon cœur
Rappelle-toi, rappelle-toi, rappelle-toi la fille des bois
J’avais douze ans, peut-être, mais je savais déjà
Qu’aussi longtemps que je vivrais, je ne l’oublierai pas
La vie m’offre des rires, l’amour me tend les bras
Mais mon cœur, mon cœur n’est plus là. Il dort au creux des bois
Si ce n'était qu’un rêve, le rêve me poursuit
Mais s’il est vrai que je l’ai vue, où est-elle aujourd’hui
La fille aux yeux de mousse et aux cheveux de soie
Qui avait du ciel dans ses mains et de l’or dans la voix?
Rappelle-toi, rappelle-toi, rappelle-toi la fille des bois

Songtekstvertaling

De Bush School ging door het grote bos
Als kind zag ik hem voor me schijnen.
Ik vond het zo mooi dat ik het niet geloofde.
Ze had de hemel in haar handen en goud in haar stem
Denk eraan, denk aan het meisje van het bos.
Haar ogen waren van schuim en haar haar van zijde.
Kleur van de bladeren die herfst raakte zijn vingers
Elk woord van haar lippen viel als een bloem
Als een ontwortelde bloem, nam het mijn hart weg
Denk eraan, denk aan het meisje van het bos.
Ik was twaalf, misschien, maar ik wist het al.
Dat zolang ik leef, ik het niet zal vergeten.
Het leven biedt me gelach, liefde houdt mijn armen vast
Maar mijn hart, mijn hart is weg. Hij slaapt in het bos.
Als het maar een droom was, volgt de droom mij
Maar als het waar is dat ik haar zag, waar is ze vandaag?
Het meisje met schuim ogen en zijden haar
Wie had de hemel in zijn handen en goud in zijn stem?
Denk eraan, denk aan het meisje van het bos.