Ed Scissor — Wastewater songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wastewater" van Ed Scissor.
Songteksten
This is the end of another lifetime
Another life fettled on another last night
One in one out
Life in the mosh pit, crowd of a cot death town where we rot alive
Languishing horrified
Language a means to escape what is fossilised deep in the porridge pile
Oats that we guzzle might cope with the struggle light strobes in the tunnel
five notes leave you canonised
This is the winter of discontent ten fold
Discotheques riddled with rancid flesh, fresh mould dribbles from penned
letters then ripples of endeavour time trickles this head serum
Episodes where the pen glows
Pandemic cancers
Land where the man sews limbs to the land’s own trenches and man holes
Petri dish specimens speckle as amphetamines settle on tongues testing the
limits of white lab coats
I embrace all the waves in this great tropic
Stained sonnets grave hopping caged in my hate pockets
Earthquake wastewater
Handshakes tectonic plates shapes clash in these mazes of pain promise
Acres of flames orange haze on these great lakes
Silhouettes rain on the great plains
Fake solace
Take aim shoot feign knowledge
Slave to the grey onyx rain droplets
Swig nerve and brain tonic
I’ll stay with this good ship sinking
Silently pass in the night like darkness to light marks marvellous sparks in a
passing of time tunnel TARDIS delights got me thinking in
Frames-per-second like laser quest levels
Devil steam smoke settles on the corners of life withered lynchpins
Life in this light covered lab rat existence man it’s symptomatic of the
sickness
Restricted by purpose, a sickness that creeps from the circus and grips to the
surface
Deeper than verses, deeper than hermits, deeper than urchins, deep in the
furnace
So go deeper, get deeper, dig deeper, think deeper, get deeper, go deeper,
think deeper, get deeper, go deeper, get deeper, dig deeper, burrow deeper,
think deeper, go deeper, dig deeper, burrow deeper
This is the end of another lifetime
Another shallow grave another landfill site
It was only twenty years since the moment that this breh came kicking and
screaming into another fam’s life, and on this day another fam cries
Mud is getting scattered on a casket tonight
Vultures scale Scalextric circuits in the sky where Rigamortis episodes are
never televised
Missing
Like ghosts in the machine
Cogs spinning
An apparition hoax that this dreams worth living, it isn’t
Deeper into deep drug binges
Swimming over the surface of this scenes greased linen
Skimming
Stones over lakes of fire gone fishing
Singing
Requiems for these peeps gone missing
Pissing it away till your life fades quicker than the nightshade grips the
shitty town that we live in
Until we’re back at the beginning
Life as a product of the battles that we’ve been in
Knee deep swimming in these muddy sewer suicides
Flashlights flicker on the crime scenes of villains
Chastised annals, anabolic slashed mass guise, gravel anatomic stacks,
that’s life live it
Racked lines, mirror image tapped like inner city landlines landslides back to
the city limits
Back to the high rise mouse trap scraps that we try pillages pounce write
writings to pen pals
Paper cuts ink spillages rowdy counting a countdown to counter resistance so
pipe down
Clowning around, drowning the sound out of a pounding that caves in your faces
and cheek bones
Doused in the sound of a riotous crowd unassailable town fold swell in the
streets now
Songtekstvertaling
Dit is het einde van een ander leven.
Een ander leven kwam vannacht op een ander af.
Eén in één uit
Leven in de mosh pit, menigte van een cot Death town waar we levend Rotten
Wegkwijnen met afschuw
Taal a is een manier om te ontsnappen aan de fossielen diep in de paphoop.
Haver die we zuipen kan omgaan met de strijd licht strobes in de tunnel
vijf briefjes laten je heilig verklaren.
Dit is de winter van ontevredenheid tien keer
Discotheken doorzeefd met ranzig vlees, verse schimmels dribbels van gepened
letters dan rimpelingen van endeavour tijd druppelt dit hoofdserum
Episodes waarbij de pen gloeit
Pandemische kankers
Land waar de man ledematen naait aan de eigen loopgraven en gaten van de mens
Petrischaal specimens spikkelen als amfetaminen zich vestigen op tongen testen van de
grenswaarden voor witte labjassen
Ik omarm alle golven in deze grote troop
Gevlekte sonnetten graf hoppend in mijn haat zakken
Afvalwater van aardbevingen
Handdrukken tektonische platen botsen in deze mazen van pijnbelofte
Acres van vlammen oranje nevel op deze grote meren
Silhouetten regen op de grote vlakten
Nep solace
Richten schieten veinzen kennis
Slaaf van de grijze onyx regendruppels
Swig zenuw en hersendonic
Ik blijf bij het zinkende schip.
Stil in de nacht passeren als duisternis aan het licht markeert prachtige vonken in een
het passeren van de tijd tunnel TARDIS heerlijkheden zette me aan het denken in
Frames - per-seconde als laser quest levels
Devil steam smoke komt neer op de hoeken van het leven verdord lynchpins
Leven in dit licht bedekte labrat bestaan mens het is symptomatisch voor de
ziekte
Beperkt door doel, een ziekte die kruipt van het circus en greep naar de
oppervlak
Dieper dan verzen, dieper dan kluizenaars, dieper dan egels, diep in de
oven
Dus ga dieper, ga dieper, graaf dieper, denk dieper, ga dieper, ga dieper,
denk dieper, dieper, dieper, dieper, dieper, dieper graven, dieper graven,
denk dieper, ga dieper, graaf dieper, hol dieper
Dit is het einde van een ander leven.
Nog een ondiep graf een andere stortplaats
Het was slechts twintig jaar geleden dat dit brouwsel schopte en
schreeuwend in het leven van een andere fam, en op deze dag huilt een andere fam
De modder wordt vanavond verspreid over een kist.
Gieren scale scale Scalextric circuits in the sky where Rigamortis episodes are
nooit uitgezonden
Ontbrekend
Als geesten in de machine
Spinnen
Een schijnvertoning dat deze dromen de moeite waard zijn om te leven, het is niet
Dieper in de diepe drugs-scharnieren
Zwemmen over de oppervlakte van deze scènes greased linnen
Scheren
Stenen over meren van vuur verdwenen vissen
Zingen
Requiems voor deze peeps verdwenen
Het vergooien tot je leven sneller vervaagt dan de nachtschade de
klote stad waar we wonen
Tot we terug zijn bij het begin.
Het leven als een product van de gevechten waar we in zijn geweest
Knie diep zwemmen in deze modderige riool zelfmoorden
Zaklampen flikkeren op de plaats delict van schurken.
Gechastiseerde annalen, anabole gestampte massa guise, Grind anatomische stapels,
dat is het leven leef het
Gepantserde lijnen, spiegelbeeld afgetapt als binnenstedelijke landlijnen aardverschuivingen terug naar
stadsgrenzen
Terug naar de high rise muizenval restjes die we proberen te plunderen
schrijven aan penvrienden
Papier snijdt inkt uit en telt af om weerstand tegen te gaan.
stil.
Clowning around, drowning the sound out of a beuking that caves in your faces
en jukbeenderen
Overgoten in het geluid van een riotous crowd onaantastbare stadsmuur deining in de
straten nu