Ecos del Rocio — El Abuelo del Patio songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El Abuelo del Patio" van Ecos del Rocio.
Songteksten
Donde tos se conocían fue en un pueblecito chico,
donde tos se conocían…
A las claritas del día el Manuel encendió un cigarro
en silencio se decía «alguien me lo esta matando»
y se fue para la movida.
Con lo que le dio ayer tarde vio que otro le vendía
y buscándose la faca dijo
«que hijo de perra, este es el que lo mata».
Lo mato con la navaja aunque partía la celera
si aquí dentro esta el que mata
¿él por qué estaba fuera? ¿él por qué estaba fuera?
Es tan larga la condena
que la vida no le alcanza
es tan larga la condena.
Los amigos del camello dejan pendiente las cuentas
le comentan el carcelero, tengo abandona la huerta
el Manuel no tiene miedo.
De quien mas lo necesita a las 5 de la tarde
el Manuel tiene visita
y arañando los cristales dice «nadie me lo quita».
Te prometo que yo soy como tú quieres que seas
señalando los cristales, deja un beso de la abuela
un besito de mi abuela.
Con locura lo quería era el abuelo del patio
con locura lo querían
los abuelos lo entendían los chavales lo adoraban
y con el Manuel tenían el abuelo que buscaban
en el patio cada día.
Señor Juez ya ni se acuerda por los dueños
de este mundo de levantarle esta carta
nos reparte entre todos ese tiempo que le falta.
Carcelero abre el cerrojo
que en el tiempo que me queda
luchare codo con codo
tengo que ser su colega
tengo que ser su colega…
El Manuel volvió una tarde a la huerta que el labraba
el Manuel volvió una tarde
a este mundo corrompio donde las cosas se pagan
y se dijo arrepentido, ya no quiero mas navajas
y la tiro la faca al río.
Pero el viento de venganza asoma entre los matorrales
sale en nieto de las matas, para mí es el mas grande
y nadie me lo arrebata…
Correrá sangre caliente por el filo de esta faca
jura el nieto valiente, si ami alguien me lo mata
a mí nadie me lo mata…
Songtekstvertaling
Waar hoesten elkaar ontmoetten was in een klein dorp,
waar hoesten bekend waren…
Bij de claritas van de dag stak Manuel een sigaar aan.
in stilte werd gezegd:»
en hij vertrok voor de verhuizing.
Met wat hij hem gistermiddag gaf zag hij een andere die hem verkocht.
en op zoek naar het mes zei
"wat een klootzak, dit is degene die hem vermoord."
Ik doodde hem met het mes ook al brak hij de celera
als hier degene is die doodt
waarom was hij weg? waarom was hij weg?
De zin is zo lang
dat het leven niet genoeg is voor jou
de straf is zo lang.
De Vrienden van de kameel laten de rekeningen in afwachting.
ze zeggen hem dat ik de tuin heb verlaten.
Manuel is niet bang.
Wie heeft het nog meer nodig om 17.00 uur?
de Manuel heeft bezoek.
en krabend aan de kristallen, zegt hij, " niemand neemt het van me af."
Ik beloof je, ik ben zoals je wilt dat ik ben.
wijzend naar de kristallen, laat een kus achter van oma.
een klein kusje van mijn oma.
Madly wilde dat het opa van de tuin was.
ze wilden het heel graag.
de grootouders begrepen het. de kinderen vonden het geweldig.
en met Manuel hadden ze de grootvader die ze zochten.
elke dag in de tuin.
Edelachtbare, u herinnert zich de eigenaren niet eens meer.
van deze wereld om u deze brief te brengen
hij geeft ons alle tijd die hij nog heeft.
Cipier opent het slot
dat in de tijd die ik nog heb
Ik zal zij aan zij vechten.
Ik moet zijn collega zijn.
Ik moet zijn collega zijn.…
Manuel keerde op een middag terug naar de boomgaard die hij aan het ploegen was.
Manuel kwam op een middag terug.
naar deze corrupte wereld waar dingen betaald worden
en hij zei sorry, Ik wil geen messen meer.
en ik gooi het mes in de rivier.
Maar de wind van wraak komt tussen de dikten.
het komt uit in kleinkind van het bos, voor mij is het de grootste
en niemand neemt het van me af…
Heet bloed zal over de rand van dit mes lopen.
zweer dat de dappere kleinzoon, als ik van iemand hou, mij doodt.
niemand vermoordt me.…