Eclipse — Earth's Gate songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Earth's Gate" van Eclipse.

Songteksten

Whom have I been?
Whom have I become?
Silent dust of beaten pride or maybe just a poor useless rock?
Sudden chill surrounded me
Something goes out of this place
I want to catch what’s transient
I won’t manage, not this time
All my senses go away
But my body still lies there
Something cries in it, but no tears are saled
I can see them… how?!?
I can feel everything, but I can’t see
I can hear everything, but I don’t speak
Although I scream… fear
I can see grayish body
From above, so empty it seems
I’m going around it
Like a hungry vulture over its carrion
The transformation of conscience
Comeback to reality
As who?
I’m standing over minds
I know what’s unpredictable
I’m the soul’s dictator
The immortal admiral
I paid my contribution
I gave my life to death
I’ve got secret key in my hand
It opens earth’s gate
But I won’t come back… I’ll wait
I’m the master defeated, yet…

Songtekstvertaling

Wie ben ik geweest?
Wie ben ik geworden?
Stille stof van verslagen trots of misschien gewoon een arme nutteloze rots?
Ik werd omringd door een koude rilling.
Er gaat hier iets buiten.
Ik wil vangen wat voorbijgaand is.
Ik RED het niet, deze keer niet.
Al mijn zintuigen verdwijnen
Maar mijn lichaam ligt daar nog steeds.
Er huilt iets in, maar er worden geen tranen gezaaid.
Ik kan ze zien... hoe?!?
Ik voel alles, maar ik zie niets.
Ik kan alles horen, maar ik spreek niet.
Hoewel ik schreeuw ... angst
Ik zie grijsachtig lichaam.
Van boven, zo leeg lijkt het
Ik ga er omheen.
Als een hongerige gier over zijn aas
De transformatie van het geweten
Comeback naar de realiteit
Als wie?
Ik sta boven gedachten.
Ik weet wat onvoorspelbaar is.
Ik ben de dictator van de ziel
De onsterfelijke admiraal
Ik heb mijn bijdrage betaald.
Ik gaf mijn leven aan de dood.
Ik heb een geheime sleutel in mijn hand.
Het opent de poort van de aarde.
Maar ik kom niet terug.
Ik ben de meester verslagen, toch…