Echidna — The Pendulum songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Pendulum" van Echidna.

Songteksten

What a marvelous beauty that is
That of an incomprehensible abyss
As astonishing as the sun, yet so hideous in its vagueness
What an agony to exist
Balancing between matter and nihil
As simple as the feel of the wind
Yet vast like a cosmic ocean
How the subconscious is able to provide
A layer that severs perception from nothing
An amalgam of incoherent entities that form the essence of life
Dwelling on the brink of void
In the shade of the eyelid
A scarlet shape crawls
Inside the eyes a projection
An organic machine slowly molding reality
The pendulum demands
To cherish the relentless pace of time
Amidst eleven dimensions
Matter collapses to the glint of a moment
The failure of the abyss
It’s inability to judge beyond the terms of its likeness
Bound to its very being
An eagle untethered in its cage
Pondering upon the human potential
The social reflection of the abyss
Condemned to be biased against its own existence
Still meant to transcend its natural limits
In the shade of the eyelid
A scarlet shape crawls
Inside the eyes a projection
An organic machine slowly molding reality

Songtekstvertaling

Wat een prachtige schoonheid.
Die van een onbegrijpelijke afgrond
Zo verbazingwekkend als de zon, maar zo afzichtelijk in zijn vaagheid
Wat een kwelling om te bestaan
Evenwicht tussen materie en nihil
Zo eenvoudig als het gevoel van de wind
Maar toch enorm als een kosmische oceaan
Hoe het onderbewustzijn in staat is om te voorzien
Een laag die de waarneming van het niets scheidt.
Een amalgaam van onsamenhangende entiteiten die de essentie van het leven vormen
Wonen op de rand van leegte
In de schaduw van het ooglid
Een rode vorm kruipt
In de ogen een projectie
Een organische machine die langzaam de werkelijkheid vormt
De slinger eist
Om het meedogenloze tempo van de tijd te koesteren
Te midden van elf dimensies
Materie stort in tot het glinster van een moment.
De mislukking van de afgrond
Het is niet in staat om verder te oordelen dan de voorwaarden van zijn gelijkenis.
Gebonden aan zijn eigen wezen
Een adelaar los in zijn kooi
Nadenken over het menselijk potentieel
De sociale weerspiegeling van de afgrond
Veroordeeld om bevooroordeeld te zijn tegen zijn eigen bestaan
Nog steeds bedoeld om zijn natuurlijke grenzen te overstijgen
In de schaduw van het ooglid
Een rode vorm kruipt
In de ogen een projectie
Een organische machine die langzaam de werkelijkheid vormt