Earth Opera — Death by Fire songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Death by Fire" van Earth Opera.
Songteksten
I decree that her death be by rumor the skull gleamed
And creaking sat back in its chair
In agreement the room full of white teeth all clicked
And they said we must do what is fair
While the priests prepared hammers and nails
And the carpenters and planed
The nuns nodded knowing to sentence a sinner
Is justice and law of the same
In the cobblestone streets of the village
The hawkers and mongers are wagging their tongues
With sly smiles of insinuation they watch her
And talk of the ensuing fun
Her beauty defilement
She will now pay for this crime of lust
The monks in the towers are pealing the bells
To remind the people that they must
And the carrion crows are arriving in droves
As the sun sets to pick the bones clean
And the clowns stand around and they stare at the ground
And they secretly weep at the scene
In the rectory, the priest laughs
And lets the wine drip down his vest
He calls and caresses his lover who laughs
As he wipes his mouth on his chest
The widows and virgins at watch in the window
As sinners are purged down bellow
No willows will weep for her silence of ashes
Will sleep in the new-fallen snow
Songtekstvertaling
Ik bepaal dat haar dood door het gerucht gaat dat de schedel glinsterde.
En kraakt achterover terwijl hij in zijn stoel zit
In overeenstemming met de kamer vol witte tanden allemaal geklikt
En ze zeiden dat we moeten doen wat eerlijk is.
Terwijl de priesters hamers en spijkers maakten
En de timmerlieden en de planken.
De nonnen knikten om een zondaar te veroordelen.
Is gerechtigheid en Wet van hetzelfde
In de kasseistraten van het dorp
De Haviken en mongers kwispelen met hun tong.
Met een sluwe glimlach van insinuatie kijken ze naar haar
En praten over het volgende plezier
Haar schoonheidsdefilement
Ze zal nu boeten voor deze misdaad van lust.
De monniken in de torens zingen de klokken.
Om de mensen eraan te herinneren dat ze
En de kraaien arriveren in drommen
Als de zon ondergaat om de botten schoon te plukken
En de clowns staan daar en staren naar de grond
En ze huilen stiekem op de plaats delict.
In de pastorie lacht de priester
En laat de wijn in zijn vest druppelen
Hij belt en streelt zijn geliefde die lacht
Terwijl hij zijn mond afveegt op zijn borst
De weduwen en maagden op wacht in het raam
Als de zondaars worden gezuiverd door de gloed
Geen wilgen zullen huilen om haar stilte van AS.
Zal slapen in de nieuw gevallen sneeuw