Джиган — Любить больше нечем songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Любить больше нечем" van Джиган.
Songteksten
Юлия Савичева:
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
Джиган:
Чувства закрыли глаза мне ладонями
Не видел, что не плывем, а тонем мы В вечной погоне мы, словно антонимы
Все те же вроде бы, но уже не мы,
Но я бы и вовсе не писал эти строчки,
Но я бы после расставил точки
Время неумолимо, ты ему не верь
Нас познакомил март, и разлучил апрель
Я подпустил тебя к себе слишком близко
Не прощаясь ты ушла по-английски
Растоптала всё, что было между,
Но внутри стержень, стерпит, сдержит
Пусть время рассудит нас, а я не вправе
Ты играла в романтику без правил
В ночь на пятницу сны были вещими
Резала по живому сердцу дала трещину
Юлия Савичева:
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
Джиган:
Все не так как ты хотела. Прости, сори,
Но хэппи энд бывает не в каждой истории
От тебя пропущенный, говорить не о чем
Не хочу больше видеть жалкое зрелище
Мои друзья со мной, а где теперь твой?
Мои дела в порядке, а как твои?
Надеюсь время склеит разбитые осколки
Я прошел этот путь, хоть он и был долгим
Все возвращается, это законы кармы
У судьбы для нас с тобой разные планы
Помню верил словам, как ты клялась,
Но все как снег весной превратилась в грязь
Здесь стена. Мост больше не построить
У меня спортзал, перелеты, гастроли
Стреляла в спину, но я выжил
Теперь смотри как улыбаюсь тебе с афиши
Юлия Савичева:
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
А я не знаю даже сколько
В душе моей ран и трещин
Разбито сердце на осколки,
Увы, любить больше нечем!
Songtekstvertaling
Yulia Savicheva:
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!
Jigan:
Gevoelens bedekten mijn ogen met hun handen.
Ik zag niet dat we niet zwommen, maar zinken in de eeuwige achtervolging, we zijn als antonyms
Het lijkt allemaal hetzelfde, maar we hebben niet,
Maar ik zou deze regels helemaal niet schrijven.,
Maar ik zou de puntjes erop zetten.
Tijd is onverbiddelijk, geloof het niet.
We werden voorgesteld door een Mars, en gescheiden in April.
Ik liet je te dicht bij me komen.
Zonder afscheid te nemen, vertrok je in het Engels.
Vertrapt alles wat er tussen zat.,
Maar in de kern, zal blijven, zal houden
Laat de tijd ons beoordelen, en ik heb het recht niet.
Je speelde romantiek zonder regels.
Op vrijdagavond waren de dromen profetisch.
Gesneden aan het levende hart gaf een scheur
Yulia Savicheva:
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!
Jigan:
Het is niet wat je wilde. Sorry, Sori.,
Maar niet elk verhaal heeft een gelukkig einde
Als je gemist hebt, is er niets om over te praten.
Ik wil dit zielige gezicht niet meer zien.
Mijn vrienden zijn bij mij, en waar is die van jou nu?
Mijn zaken zijn in orde, en hoe gaat het met de jouwe?
Ik hoop dat de tijd de gebroken stukken aan elkaar zal lijmen.
Ik ben deze kant op gekomen, ook al was het een lange weg.
Alles komt terug, Dit zijn de wetten van karma.
Het lot heeft andere plannen voor jou en mij.
Ik weet nog dat ik de woorden geloofde die je zwoer.,
Maar alles is als sneeuw in de lente veranderd in modder
Er is een muur. De brug kan niet meer gebouwd worden
Ik heb een fitnessruimte, vluchten, rondleidingen.
In de rug geschoten, maar ik heb het overleefd.
Kijk nu hoe ik naar je lach van de poster
Yulia Savicheva:
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!
Ik weet niet hoeveel.
In de ziel van mijn wonden en scheuren
Gebroken hart in stukken,
Helaas, er is niets meer om van te houden!