Dylan Thomas — Over Sir John's Hill songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Over Sir John's Hill" van Dylan Thomas.
Songteksten
Over Sir John’s hill,
The hawk on fire hangs still;
In a hoisted cloud, at drop of dusk, he pulls to his
Claws
And gallows, up the rays of his eyes the small birds of The bay
And the shrill child’s play
Wars
Of the sparrows and such who swansing, dusk, in Wrangling hedges.
And blithely they squawk
To fiery tyburn over the wrestle of elms until
The flash the noosed hawk
Crashes, and slowly the fishing holy stalking heron
In the river Towy below bows his tilted headstone.
Flash, and the plumes crack,
And a black cap of jack-
Daws Sir John’s just hill dons, and again the gulled
Birds hare
To the hawk on fire, the halter height, over Towy’s
Fins,
In a whack of wind.
There
Where the elegiac fisherbird stabs and paddles
In the pebbly dab-filled
Shallow and sedge, and 'dilly dilly, ' calls the loft
Hawk,
'Come and be killed, '
I open the leaves of the water at a passage
Of psalms and shadows among the pincered sandcrabs
Prancing
And read, in a shell
Death clear as a bouy’s bell:
All praise of the hawk on fire in hawk-eyed dusk be Sung,
When his viperish fuse hangs looped with flames under
The brand
Wing, and blest shall
Young
Green chickens of the bay and bushes cluck, 'dilly
Dilly,
Come let us die.'
We grieve as the blithe birds, never again, leave
Shingle and elm,
The heron and I,
I young Aesop fabling to the near night by the dingle
Of eels, saint heron hymning in the shell-hung distant
Crystal harbour vale
Where the sea cobbles sail,
And wharves of water where the walls dance and the
White cranes stilt.
It is the heron and I, under judging Sir John’s elmed
Hill, tell-tale the knelled
Guilt
Of the led-astray birds whom God, for their breast of Whistles,
Have Mercy on,
God in his whirlwind silence save, who marks the
Sparrows hail,
For their souls' song.
Now the heron grieves in the weeded verge. Through
Windows
Of dusk and water I see the tilting whispering
Heron, mirrored, go,
As the snapt feathers snow,
Fishing in the tear of the Towy. Only a hoot owl
Hollows, a grassblade blown in cupped hands, in the
Looted elms
And no green cocks or hens
Shout
Now on Sir John’s hill. The heron, ankling the scaly
Lowlands of the waves,
Makes all the music; and I who hear the tune of the
Slow,
Wear-willow river, grave,
Before the lunge of the night, the notes on this time-
Shaken
Stone for the sake of the souls of the slain birds
Sailing.
Songtekstvertaling
Over Sir John ' s hill,
De havik in brand hangt nog;
In een hoge wolk, bij het vallen van de schemering, trekt hij naar zijn
Klauw
En galgen, de stralen van zijn ogen, de kleine vogels van de baai
And the shrill child ' s play
Oorlog
Van de mussen en van hen die zwoegen, schemeren, in kronkelende heggen.
En blithey they Squaw
Op vurige tyburn over de worsteling van elms tot
The flash the nosed hawk
Crasht, en langzaam de visserij Heilige stalking heron
In de rivier Towy onder buigt zijn gekantelde grafsteen.
Flits, en de pluimen kraken.,
En een zwarte pet van jack-
Daws Sir John ' s just hill dons, and again the gulled
Vogelhaas
Naar de havik in brand, De halter hoogte, over Towy ' s
Vinnen,
In een windvlaag.
Er
Waar de elegiac fisherbird steekt en peddels
In de kiezelpoot
Ondiep en scheurend, en 'dilly dilly', noemt de loft
Hawk,
'Kom en word gedood, '
Ik open de bladeren van het water bij een doorgang.
Van psalmen en schaduwen tussen de gestreepte zandkrabben
Steigerend
En lezen, in een schelp
Dood helder als een bouy ' s bel:
Alle lof van de havik die in brand staat in de schemering met hawk-eyed,
Als zijn viperige lont hangt met vlammen onder
Merk
Wing, and blest shall
Jong
Groene kippen van de baai en struiken
Dilly,
Kom laat ons sterven.'
We rouwen als de blithe vogels, nooit meer, vertrekken
Shingle en elm,
De heron en ik,
I young Aesop fabling to the near night by the dingle
Van paling, Heilige heron hymnen in de schelpenhang afstand
Crystal harbour vale
Waar de kasseien varen,
En Kroeven van water waar de muren dansen en de
Witte kranen nog steeds.
Het is de heron en ik, gezien de beoordeling van Sir John ' s elmed
Hill, verklikkerlicht
Schuld
Van de dwalende vogels, die door God tot hun fluitjes in hun borst worden geworpen,
Heb genade.,
God in zijn wervelwind stilte behalve, wie markeert de
Spreeuwen hagel,
Voor het lied van hun ziel.
Nu rouwt de heron op de Wied verge. Door
Windows
Van schemering en water zie ik het kantelen fluisteren
Heron, mirrored, go,
Als de snapt veren sneeuw,
Vissen in de traan van de Towy. Alleen een hootuil
Holten, een grasblade die in de handen van de man wordt geblazen, in de
Geplunderde elpen
En geen groene hanen of kippen
Schreeuwen
Nu op Sir John ' s hill. The heron, ankling the scaly
Laaglanden van de golven,
Maakt alle muziek; en ik die de melodie van de
Langzaam,
Wear-willow river, grave,
Voor de sprong van de nacht, de aantekeningen op deze tijd-
Geschud
Steen voor de zielen van de gedode vogels
Zeil.