Dylan Thomas — Ballad Of The Long-Legged Bait songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ballad Of The Long-Legged Bait" van Dylan Thomas.
Songteksten
The bows glided down, and the coast
Blackened with birds took a last look
At his thrashing hair and whale-blue eye;
The trodden town rang it’s cobbles for luck.
Then good-bye to the fishermanned
Boat with it’s anchor free and fast
As a bird hooking over the sea,
High and dry by the top of the mast,
Whispered the affectionate sand
And the bulwarks of the dazzled quay.
For my sake sail, and never look back,
Said the looking land.
Sails drank the wind, and white as milk
He sped into the drinking dark;
The sun shipwrecked west on a pearl
And the moon swam out of it’s hulk.
Funnels and masts went by in a whirl.
Good-bye to the man on the sea-legged deck
To the gold gut that sings on his reel
To the bait that stalked out of the sack,
For we saw him throw to the swift flood
A girl alive with his hooks through her lips;
All the fishes were rayed in blood,
Said the dwindling ships.
Good-bye to chimneys and funnels,
Old wives that spin in the smoke,
He was blind to the eyes of candles
In the praying windows of waves
But heard his bait buck in the wake
And tussle in a shoal of loves.
Now cast down your rod, for the whole
Of the sea is hilly with whales,
She longs among horses and angels,
The rainbow-fish bend in her joys,
Floated the lost cathedral
Chimes of the rocked buoys.
Where the anchor rode like a gull
Miles over the moonstruck boat
A squall of birds bellowed and fell,
A cloud blew the rain from it’s throat;
He saw the storm smoke out to kill
With fuming bows and ram of ice,
Fire on starlight, rake Jesu’s stream;
And nothing shone on the water’s face
But the oil and bubble of the moon,
Plunging and piercing in his course
The lured fish under the foam
Witnessed with a kiss.
Whales in the wake like capes and Alps
Quaked the sick sea and snouted deep,
Deep the great bushed bait with raining lips
Slipped the fins of those humpbacked tons
And fled their love in a weaving dip.
Oh, Jericho was falling in their lungs!
She nipped and dived in the nick of love,
Spun on a spout like a long-legged ball
Till every beast blared down in a swerve
Till every turtle crushed from his shell
Till every bone in the rushing grave
Rose and crowed and fell!
Good luck to the hand on the rod,
There is thunder under it’s thumbs;
Gold gut is a lightning thread,
His fiery reel sings off it’s flames,
The whirled boat in the burn of his blood
Is crying from nets to knives,
Oh the shearwater birds and their boatsized brood
Oh the bulls of Biscay and their calves
Are making under the green, laid veil
The long-legged beautiful bait their wives.
Break the black news and paint on a sail
Huge weddings in the waves,
Over the wakeward-flashing spray
Over the gardens of the floor
Clash out the mounting dolphin’s day,
My mast is a bell-spire,
Strike and smoothe, for my decks are drums,
Sing through the water-spoken prow
The octopus walking into her limbs
The polar eagle with his tread of snow.
From salt-lipped beak to the kick of the stern
Sing how the seal has kissed her dead!
The long, laid minute’s bride drifts on Old in her cruel bed.
Over the graveyard in the water
Mountains and galleries beneath
Nightingale and hyena
Rejoicing for that drifting death
Sing and howl through sand and anemone
Valley and sahara in a shell,
Oh all the wanting flesh his enemy
Thrown to the sea in the shell of a girl
Is old as water and plain as an eel;
Always good-bye to the long-legged bread
Scattered in the paths of his heels
For the salty birds fluttered and fed
And the tall grains foamed in their bills;
Always good-bye to the fires of the face,
For the crab-backed dead on the sea-bed rose
And scuttled over her eyes,
The blind, clawed stare is cold as sleet.
The tempter under the eyelid
Who shows to the selves asleep
Mast-high moon-white women naked
Walking in wishes and lovely for shame
Is dumb and gone with his flame of brides.
Susannah’s drowned in the bearded stream
And no-one stirs at Sheba’s side
But the hungry kings of the tides;
Sin who had a woman’s shape
Sleeps till Silence blows on a cloud
And all the lifted waters walk and leap.
Lucifer that bird’s dropping
Out of the sides of the north
Has melted away and is lost
Is always lost in her vaulted breath,
Venus lies star-struck in her wound
And the sensual ruins make
Seasons over the liquid world,
White springs in the dark.
Always good-bye, cried the voices through the shell,
Good-bye always, for the flesh is cast
And the fisherman winds his reel
With no more desire than a ghost.
Always good luck, praised the finned in the feather
Bird after dark and the laughing fish
As the sails drank up the hail of thunder
And the long-tailed lightning lit his catch.
The boat swims into the six-year weather,
A wind throws a shadow and it freezes fast.
See what the gold gut drags from under
Mountains and galleries to the crest!
See what clings to hair and skull
As the boat skims on with drinking wings!
The statues of great rain stand still,
And the flakes fall like hills.
Sing and strike his heavy haul
Toppling up the boatside in a snow of light!
His decks are drenched with miracles.
Oh miracle of fishes! The long dead bite!
Out of the urn a size of a man
Out of the room the weight of his trouble
Out of the house that holds a town
In the continent of a fossil
One by one in dust and shawl,
Dry as echoes and insect-faced,
His fathers cling to the hand of the girl
And the dead hand leads the past,
Leads them as children and as air
On to the blindly tossing tops;
The centuries throw back their hair
And the old men sing from newborn lips:
Time is bearing another son.
Kill Time! She turns in her pain!
The oak is felled in the acorn
And the hawk in the egg kills the wren.
He who blew the great fire in And died on a hiss of flames
Or walked the earth in the evening
Counting the denials of the grains
Clings to her drifting hair, and climbs;
And he who taught their lips to sing
Weeps like the risen sun among
The liquid choirs of his tribes.
The rod bends low, divining land,
And through the sundered water crawls
A garden holding to her hand
With birds and animals
With men and women and waterfalls
Trees cool and dry in the whirlpool of ships
And stunned and still on the green, laid veil
Sand with legends in it’s virgin laps
And prophets loud on the burned dunes;
Insects and valleys hold her thighs hard,
Times and places grip her breast bone,
She is breaking with seasons and clouds;
Round her trailed wrist fresh water weaves,
With moving fish and rounded stones
Up and down the greater waves
A separate river breathes and runs;
Strike and sing his catch of fields
For the surge is sown with barley,
The cattle graze on the covered foam,
The hills have footed the waves away,
With wild sea fillies and soaking bridles
With salty colts and gales in their limbs
All the horses of his haul of miracles
Gallop through the arched, green farms,
Trot and gallop with gulls upon them
And thunderbolts in their manes.
O Rome and Sodom To-morrow and London
The country tide is cobbled with towns
And steeples pierce the cloud on her shoulder
And the streets that the fisherman combed
When his long-legged flesh was a wind on fire
And his loin was a hunting flame
Coil from the thoroughfares of her hair
And terribly lead him home alive
Lead her prodigal home to his terror,
The furious ox-killing house of love.
Down, down, down, under the ground,
Under the floating villages,
Turns the moon-chained and water-wound
Metropolis of fishes,
There is nothing left of the sea but it’s sound,
Under the earth the loud sea walks,
In deathbeds of orchards the boat dies down
And the bait is drowned among hayricks,
Land, land, land, nothing remains
Of the pacing, famous sea but it’s speech,
And into it’s talkative seven tombs
The anchor dives through the floors of a church.
Good-bye, good luck, struck the sun and the moon,
To the fisherman lost on the land.
He stands alone in the door of his home,
With his long-legged heart in his hand.
Songtekstvertaling
De bogen vlogen naar beneden, en de kust
Zwart gemaakt met vogels nam een laatste blik
Op zijn haar en walvisblauw oog.;
De trodden stad ging over. het is een hoop geluk.
Tot ziens dan maar.
Boot met het is Anker vrij en snel
Als een vogel die over de zee Hookt,
Hoog en droog aan de top van de mast,
Fluisterde het aanhankelijke zand
En de wallen van de Daverende kade.
Voor mijn bestwil zeil, en kijk nooit meer om,
Zei het land dat eruit zag.
Zeilen dronken de wind, en wit als melk
Hij ging naar het drinkend donker.;
De zon schipbreuk westwaarts op een parel
En de maan zwom uit de hulk.
Er kwamen trechters en masten voorbij.
Vaarwel aan de man op het zeebeen dek.
Naar de gouden gut die op zijn haspel zingt
Op het aas dat uit de zak stalkte.,
Want wij zagen hem naar de snelle vloed werpen.
Een meisje levend met zijn haken door haar lippen;
Alle vissen werden in bloed vergoten.,
Zei de slinkende schepen.
Vaarwel schoorstenen en trechters.,
Oude vrouwen die in de rook draaien,
Hij was blind voor de ogen van kaarsen.
In de biddende vensters van golven
Maar hoorde zijn lokaas in het kielzog
En vechten in een school vol liefde.
Gooi nu je roede neer, voor de hele
Van de zee is heuvelachtig met walvissen,
Ze verlangt naar paarden en engelen.,
De regenboogvissen buigen in haar vreugde,
Zweefde de verloren kathedraal
Klokkenspel van de boeien.
Waar het anker Reed als een meeuw
Mijl boven de moonstruck boot
Een storm van vogels brulde en viel,
Een wolk blies de regen uit zijn keel;
Hij zag de storm uitroken om te doden.
Met rokende bogen en ram van ijs,
Vuur op sterrenlicht, hark Jesu ' s stroom;
En niets scheen op het gezicht van het water
Maar de olie en de luchtbel van de maan,
In zijn schoot geworpen en gevloekt.
De gelokte vis onder het schuim
Getuige met een kus.
Walvissen in het kielzog als capes en Alpen
Kwaked de zieke zee en snuffelde diep,
Diep het grote aas vol met regenachtige lippen
Hij gleed uit de vinnen van die bultbakken.
En hun liefde ontvluchtte in een wevendip.
Jericho viel in hun longen.
Ze nipte en dook in de nick of love,
Gesponnen op een spuit als een langbenige bal
Totdat elk beest in een uitwijkpunt naar beneden blies.
Tot elke schildpad uit zijn schelp geplet werd.
Tot alle beenderen, die in het voortspruitende graf liggen.
Rose en kraaiden en vielen!
Veel geluk met de hand op de staaf,
Er is donder onder zijn duimen.;
Gouden darm is een bliksemdraad.,
Zijn vurige haspel zingt van de vlammen,
De draaiende boot in de brandwond van zijn bloed
Is huilen van netten tot messen,
Oh de shearwater vogels en hun bootsized brood
Oh de stieren van Biskaje en hun kalveren
Maken onder de groene, gelegde sluier
De langbenige mooie aas hun vrouwen.
Breng het zwarte nieuws en verf op een zeil
Grote bruiloften in de golven,
Over de wakeward-flitsende spray
Over de tuinen van de bodem
Clash out the monding dolphin ' s day,
Mijn mast is een klokkenluider.,
Strike and smoothhe, want mijn dekken zijn trommels.,
Zing door de water gesproken prow
De octopus loopt in haar ledematen.
De poolarend met zijn loopvlak van sneeuw.
Van zoute bek tot de trap van de achtersteven
Zing hoe de zeehond haar dood heeft gekust!
De lange, laid minute bruid drijft op oud in haar wrede bed.
Over het kerkhof in het water
Onder de bergen en galerijen
Nightingale en hyena
Verheugd over die zwevende dood
Zingen en huilen door zand en anemoon
Vallei en sahara in een schelp,
Oh al het wilde vlees zijn vijand
In de zee gegooid in de schelp van een meisje
Is zo oud als water en gewoon als een aal;
Altijd vaarwel aan het langbenige brood
Verspreid over zijn hielen
Voor de zoute vogels gevloeid en gevoed
En de rijzige korrels die zich in hun buiken bevonden.;
Altijd vaarwel aan het vuur van het gezicht,
Voor de krabbend dood op de zeebodem roos
En over haar ogen schudde.,
De blinde, gekrabbelde blik is zo koud als een sleet.
De verleider Onder het ooglid
Wie laat zich in slaap vallen
Mast-high moon-white women naakt
Wandelend in wensen en heerlijk uit schaamte
Is dom en weg met zijn vlam van bruiden.
Susannah is verdronken in de bebaarde stroom.
En niemand beweegt zich aan Sheba ' s zijde
Maar de hongerige koningen van de getijden;
Sin who had a woman ' s shape
Slaapt tot stilte waait op een wolk
En alle verheven wateren lopen en springen.
Lucifer die vogel valt
Uit de zijkanten van het noorden
Is gesmolten en is verloren.
Is altijd verloren in haar gewelfde adem,
Venus ligt in haar wond.
En de sensuele ruïnes maken
Seizoenen over de vloeibare wereld,
White springs in het donker.
Altijd vaarwel, weende de stemmen door de schelp,
Vaarwel altijd, want het vlees is geworpen
En de visser wind zijn haspel
Met niet meer verlangen dan een geest.
Altijd veel geluk, geprezen de geveinsde in de veer
Vogel na donker en de lachende vis
Terwijl de zeilen de hagel van de donder opzaten
En de langstaart bliksem verlichtte zijn vangst.
De boot zwemt in het weer van zes jaar.,
Een wind gooit een schaduw en het bevriest snel.
Kijk wat de gouden gut meesleept.
Bergen en galerijen naar de top!
Kijk wat zich vastklampt aan haar en schedel.
Als de boot skims op met drinkvleugels!
De beelden van grote regen staan stil,
En de vlokken vallen als heuvels.
Zing en sla zijn zware slag
De boot kant op gooien in een sneeuw van licht!
Zijn dekken zijn doordrenkt met wonderen.
Oh Wonder van de vissen! De lange dode beet!
Uit de urn een maat van een man
Uit de kamer het gewicht van zijn problemen
Het huis uit met een stad
Op het continent van een fossiel
Eén voor één in stof en sjaal,
Zo droog als echo ' s en insecten,
Zijn vaders klampen zich vast aan de hand van het meisje
En de dode hand leidt het verleden,
Leidt hen als kinderen en als lucht
Op naar de blinkende toppen;
De eeuwen gooien hun haar terug
En de oude mannen zingen van pasgeboren lippen:
De tijd brengt een andere zoon.
Dood De Tijd! Ze draait zich om in haar pijn!
De eik is geveld in de eikel
En de havik in het ei doodt de wren.
Hij die het grote vuur opblies en stierf op een Siss van vlammen
Of ' s avonds op de aarde rondliep
Tellen van de ontkenningen van de korrels
Klampt zich vast aan haar zwevend haar, en klimt;
En hij die hun lippen leerde zingen
Jankt als de verrezen zon
De vloeibare koren van zijn stammen.
De staaf buigt laag, wis land,
En door het zonnetende water kruipt
Een tuin die haar hand vasthoudt
Met vogels en dieren
Met mannen en vrouwen en watervallen
Bomen afkoelen en drogen in de draaikolk van schepen
En verbijsterd en nog steeds op het groen, sluier gelegd
Zand met legendes in zijn maagdelijke rondjes
En profeten luid op de verbrande duinen;
Insecten en valleien houden haar dijen hard vast,
Tijden en plaatsen grijpen haar borstbeen,
Ze breekt met seizoenen en wolken;
Rond haar pols, vers waterweven.,
Met bewegende vissen en afgeronde stenen
Op en neer de grote golven
Een aparte rivier ademt en stroomt;
Strike and sing his catch of fields
Want de vloedgolf wordt gezaaid met gerst,
Het vee schampt zich over het bedekte schuim.,
De heuvels hebben de golven weggespoeld.,
Met veulens van de wilde zee en drijfnetels
Met zoute colts en gales in hun ledematen
Alle paarden van zijn Vervoer van wonderen
Galop door de bogen, groene boerderijen,
Draf en galop met meeuwen erop
En bliksemschichten in hun manen.
O Rome en Sodom To-morrow en Londen
Het getij van het land zit vol met steden.
En steekwonden doorboren de wolk op haar schouder.
En de straten die de visser uitgekamd heeft
Toen zijn langbenige vlees een wind in brand was
En zijn lendenen waren een jachtvlam.
Spoel van de doorgangen van haar haar
En Hem levend naar huis leiden.
Leid haar verloren huis naar zijn angst,
The furious ox-killing house of love.
Omlaag, omlaag, omlaag, onder de grond,
Onder de drijvende dorpen,
Draait de maan geketend en waterwond
Metropolis van de vissen,
Er is niets meer over van de zee maar het is geluid,
Onder de aarde loopt de harde zee,
In dode boomgaarden sterft de boot af.
En het aas verdronk tussen de hooiwagens.,
Land, land, land, niets blijft over
Of the pacing, famous sea but it ' s speech,
En in het is talkative zeven graven
Het anker duikt door de vloeren van een kerk.
Vaarwel, veel geluk, raakte de zon en de maan,
Aan de visser die verloren is op het land.
Hij staat alleen in de deur van zijn huis,
Met zijn langbenige hart in zijn hand.