Dust Bolt — March Thru Pain songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "March Thru Pain" van Dust Bolt.

Songteksten

Liberating sanctified thoughts took him to the bone
conspiracy or solution? A body surrounded hole
see the tortured minds,
see their eyes so blind
another massacre
Through the eye of a storm,
blood clouded dust
death, pestering reality, chosen or not?
March thru pain, all insane,
bullets fly, a ballad’s end
One road that I must take,
no one ever has returned yet
Flowers are dead, the turf looks pale,
no memory to take from here
mouths spews skin,
take the skin,
come and yield you little fucking prey
As dark clouds drift across clear skies
and bare my whole demise
beware the serpent smile
when in darkness the holy cry
A heart sees its own image painted in the sky
it’s nothing but cold winter,
winter dark and wild
as a stranger I arrived,
as a stranger again I leave
I must find my own way
through this darkened grief
The eye of the storm, blood clouded dust
Death, pestering reality, chosen or not?
March thru pain, all insane, bullets fly,
a ballad’s end
One road that I must take,
no one ever has returned
Corpses fall down, in death they trust
It’s all on to die
warfare’s spot, sun now hides,
vomit on their lies
death to souls, torture rules,
painted in common graves
only the dead will see the end of war, of a life of savage taste

Songtekstvertaling

Bevrijdende Heilige gedachten brachten hem tot op het bot.
samenzwering of oplossing? Een lichaam omringd door een gat
zie de gekwelde geesten,
zie hun ogen zo blind
nog een bloedbad.
Door het oog van een storm,
vertroebeld bloedstof
dood, kwellende realiteit, gekozen of niet?
Marcheer door de pijn, allemaal krankzinnig. ,
kogels vliegen, het einde van een ballade.
Een weg die ik moet nemen,
niemand is ooit teruggekomen.
De bloemen zijn dood, het gras ziet er bleek uit.,
geen geheugen te nemen vanaf hier
mond speuwen huid,
neem de huid,
kom en geef je kleine prooien
Als donkere wolken door heldere hemel drijven
en mijn hele ondergang blootleggen.
pas op voor de slang glimlach
wanneer in de duisternis de Heilige schreeuw
Een hart ziet zijn eigen beeld geschilderd in de lucht
het is alleen maar koude winter.,
winter donker en wild
als een vreemdeling kwam ik aan,
als een vreemde ga ik weer weg.
Ik moet mijn eigen weg vinden.
door dit verduisterde verdriet
Het oog van de storm, bloed vertroebeld stof
Dood, kwellende realiteit, gekozen of niet?
Marcheren door pijn, allemaal krankzinnig, kogels vliegen,
het einde van een ballade
Een weg die ik moet nemen,
niemand is ooit teruggekomen.
Lijken vallen neer, in de dood vertrouwen ze
Het is allemaal om te sterven.
de plek van de oorlog, de zon verbergt zich nu,
kots op hun leugens.
dood aan zielen, martelregels,
beschilderd in gemeenschappelijke graven
alleen de doden zullen het einde van de oorlog zien, van een leven van wilde smaak.