Duo Ciriema — O Vai E Vem Do Carreiro songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "O Vai E Vem Do Carreiro" van Duo Ciriema.
Songteksten
Carreiro vai, Carreiro vem
Beirando matas, cordilheiras
Campos e espigões
Na estrada azul dos matagais
Lhe acompanham passarinhos
Vindos dos sertões
No peito seu, eu si que tem
Seis bois puxando o carro
Triste do seu coração
É a saudade emparelhada
Com a lembrança
O amor e a esperança
Desespero e solidão
Carreiro vai, carreiro vem
Rodando só pelo sertão
Cantando assim
Carreiro vai, Carreiro vem
Na sua estrada da paixão
Que não tem fim
Carreiro vai, Carreiro vem
Para bem longe do filhinho
Que ficou no lar
Bem cedo sai e a tarde vem
Deitar nos braços de Chiquinha
Sempre a lhe esperar
Solta seus bois lá no curral
Quando no morro surge
O claro raio de luar
Pega na viola pra cantar sua poesia
Quando fora a brisa fria
Vem com ele duetar
No vai e vem que o mundo dá
Dois riscos só deixa no pó
E o orvalho tremulando sobre mil botões
Igual o sol passa por nós
E a tarde deita no poente para repousar
Solta a boiada de estrelas cintilantes
Rumindo lá distante
Pelos campos do luar
Songtekstvertaling
Carreiro gaat, Carreiro komt
Aangrenzende bossen, bergketens
Velden en pieken
Op de blauwe weg van de dikketten
Je wordt vergezeld door kleine vogeltjes.
Vanuit het achterland
In je borst, si dat heeft
Zes ossen trekken de auto
Verdrietig uit je hart
Het is het gemengde verlangen.
Met het souvenir.
Liefde en hoop
Wanhoop en eenzaamheid
Carreiro gaat, carreiro komt
Alleen door het achterland
Zo zingen
Carreiro gaat, Carreiro komt
Op uw weg van passie
Dat heeft geen einde
Carreiro gaat, Carreiro komt
Ver weg van de zoon.
Die thuis verbleef
Zeer vroege bladeren en de middag komt
In de armen van Chiquinha
Altijd op jou wachten
Laat je ossen los in de kraal.
Wanneer op de heuvel stijgt
Het heldere maanlicht
Neem de viola om je poëzie te zingen
Als de koude bries uit
Kom met hem mee duet
In het komen en gaan dat de wereld geeft
Twee krassen alleen bladeren in het stof
En de dauw trilde meer dan duizend knoppen
Zelfs de zon gaat voorbij.
En de middag ligt in het Westen om te rusten
Laat de Dauw van glinsterende sterren Los
Daar ver herkauwen
Bij het maanlicht!