Duelo — Pobre Loco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pobre Loco" van Duelo.
Songteksten
Toda la gente me declara loco
Que soy muy extraño
Y no tengo razón
Que me la paso como en otro mundo
Repitiendo al viento quiero verla hoy…
Es que fui víctima de su mirada
Puedo jurar que ya no se quien soy…
Su forma de hablar me llena de alboroto
Parece llevarme a un paraiso hermoso
No puedo evitar caer entre sus brazos
Y ser un esclavo de sus labios rojos
La magia y ternura que tienes sus ojos
Me hacen vibrar y siento que me ahogo
Me alegra completamente mis sentidos
Que dulce saber que soy un pobre loco…
Esque fui victima de su mirada
Puedo jurar que ya no se quien soy…
Su forma de hablar me llena de alboroto
Parece llevarme a un paraiso hermoso
No puedo evitar caer entre sus brazos
Y ser un esclavo de sus labios rojos
La magia y ternura que tienes sus ojos
Me hacen vibrar y siento que me ahogo
Me alegra completamente mis sentidos
Que dulce saber que soy un pobre loco…
Su forma de hablar me llena de alboroto
Parece llevarme a un paraiso hermoso
No puedo evitar caer entre sus brazos
Y ser un esclavo de sus labios rojos
La magia y ternura que tienes sus ojos
Me hacen vibrar y siento que me ahogo
Me alegra completamente mis sentidos
Que dulce saber que soy un pobre loco…
Songtekstvertaling
Alle mensen verklaren me gek.
Dat ik heel vreemd ben.
En ik heb geen gelijk.
Ik vermaak me net als in een andere wereld.
Ik herhaal tot de wind Ik wil haar vandaag zien…
Is dat ik het slachtoffer was van zijn blik
Ik zweer dat ik niet meer weet wie ik ben.…
Zijn manier van spreken vervult me met opschudding
Het brengt me naar een prachtig paradijs.
Ik kan het niet helpen dat ik in haar armen val.
En een slaaf zijn van haar rode lippen
De magie en tederheid die je hebt je ogen
Ze laten me trillen en ik voel me alsof ik verdrink.
Ik ben helemaal gelukkig met mijn zintuigen.
Hoe lief om te weten dat ik een arme dwaas ben…
Dat ik het slachtoffer was van zijn blik.
Ik zweer dat ik niet meer weet wie ik ben.…
Zijn manier van spreken vervult me met opschudding
Het brengt me naar een prachtig paradijs.
Ik kan het niet helpen dat ik in haar armen val.
En een slaaf zijn van haar rode lippen
De magie en tederheid die je hebt je ogen
Ze laten me trillen en ik voel me alsof ik verdrink.
Ik ben helemaal gelukkig met mijn zintuigen.
Hoe lief om te weten dat ik een arme dwaas ben…
Zijn manier van spreken vervult me met opschudding
Het brengt me naar een prachtig paradijs.
Ik kan het niet helpen dat ik in haar armen val.
En een slaaf zijn van haar rode lippen
De magie en tederheid die je hebt je ogen
Ze laten me trillen en ik voel me alsof ik verdrink.
Ik ben helemaal gelukkig met mijn zintuigen.
Hoe lief om te weten dat ik een arme dwaas ben…