Drumfish — Do You Ever Really Know songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Do You Ever Really Know" van Drumfish.
Songteksten
Behind the old piano
The places we used to play
You were waiting there for me And I had nothing to say
All the colors outside the window
The sounds pour in like rain
And if I go and take the last of what is left
You I know you’ll burn the memory in my brain
Looking up quite past the blue
I borrow back what’s mine from you
You have had it here now for very long
That it’s taken on the color of your room
The needle spinning on my compass
The piano falling out of tune
And how am I supposed to find direction
When I don’t know which direction
That it is that I should choose
Do you ever really know which way to go Do you ever really wonder which way will show
To be the way for you and me All the colors outside my window
All the sounds pour in like rain
And if I go and take the last of what is left
Yes I know you’ll burn the memory in my brain
All the time that I spent thinking
You’d think by now I’d have something to say
Unwritten word we just stopped playing
Sometimes life works out that way
Do you ever really know which way to go Do you ever really wonder which way will show
To be the way for you and me
Songtekstvertaling
Achter de oude piano
De plaatsen waar we vroeger speelden
Je wachtte daar op me en ik had niets te zeggen.
Alle kleuren buiten het raam
De geluiden stromen binnen als regen
En als ik ga en neem het laatste van wat er over is
Ik weet dat je de herinnering in mijn hersenen verbrandt.
Opkijkend voorbij de blauwe
Ik leen terug wat van jou is.
Je hebt het hier nu al heel lang.
Dat het is genomen op de kleur van uw kamer
De naald die ronddraait op mijn kompas
De piano valt uit de toon
En hoe moet ik de richting vinden
Als ik niet weet welke richting
Dat ik moet kiezen
Weet je ooit welke kant je op moet? vraag je je wel eens af welke kant je opgaat?
Om de weg te zijn voor jou en mij Alle kleuren buiten mijn raam
Alle geluiden stromen binnen als regen
En als ik ga en neem het laatste van wat er over is
Ja, ik weet dat je de herinnering in mijn hersenen verbrandt.
Al die tijd dat ik dacht
Je zou denken dat ik nu wel iets te zeggen zou hebben.
Ongeschreven woord dat we net gestopt zijn met spelen.
Soms werkt het leven zo
Weet je ooit welke kant je op moet? vraag je je wel eens af welke kant je opgaat?
Om de weg te zijn voor jou en mij