Dreadful Shadows — The Drowning Sun songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Drowning Sun" van Dreadful Shadows.
Songteksten
The bare wall is damp, a layer of mould is covering every joint
The pipes are leaking, it’s dripping onto my ragged bed
Minutes seem to be days and days are years, so what am I waiting for? Too many
things have changed, too many words have lost their sense
The days will be mine when rivers rise
But now I’m stumbling on the edge of our life
The last words to the drowning sun
The light was bright enough to believe
That we could lose ourselves in feelings, but we failed
The last words to the drowning sun
Today I reached the door with my last ounce of strength
It was like opening secret gates to another world
The first time I’ve seen the sun again, since you passed away
My life without you can’t be a life — a waste of time
The days will be mine when rivers rise
But now I’m stumbling on the edge of our life
The last words to the drowning sun
The light was bright enough to believe
That we could lose ourselves in feelings, but we failed
Songtekstvertaling
De kale muur is vochtig, een laag schimmel bedekt elk gewricht
De leidingen lekken, het druipt op mijn bed.
Minuten lijken dagen en dagen zijn jaren, dus waar wacht ik op? Teveel
dingen zijn veranderd, te veel woorden zijn hun verstand verloren.
De dagen zullen van mij zijn als de rivieren stijgen
Maar nu strompel ik op de rand van ons leven
De laatste woorden aan de verdrinkende zon
Het licht was helder genoeg om te geloven
Dat we onszelf konden verliezen in gevoelens, maar we faalden.
De laatste woorden aan de verdrinkende zon
Vandaag bereikte ik de deur met mijn laatste gram kracht.
Het was alsof je geheime poorten opende naar een andere wereld.
De eerste keer dat ik de zon weer zie, sinds je dood bent.
Mijn leven zonder jou kan geen leven zijn-een verspilling van tijd
De dagen zullen van mij zijn als de rivieren stijgen
Maar nu strompel ik op de rand van ons leven
De laatste woorden aan de verdrinkende zon
Het licht was helder genoeg om te geloven
Dat we onszelf konden verliezen in gevoelens, maar we faalden.