Draconian — A Scenery of Loss songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Scenery of Loss" van Draconian.
Songteksten
The winds of a dying dream, a tempest unveiled
Once again arcane rain fell — cold, sorrowful and so frail
O, those weeping times, all of my life’s a lie
An endless torrent of anguished tears' o behold my cry
The affliction of a stained creation becometh my tragedy
Lachrymose is the light — touching the buried again
O, this scenery of loss always present within me Afar into the obscure I wish I now could soar
Even though he stole my pride — I stand above his lies
Even though I oceans cried — and sailed them far and wide
…my star shall ever shine
Drifting endlessly deep in darkened streams;
The inharmonious looms
In my doleful ocean lies the love I’ve lost…
…for heaven, my sorrow
Devour my soul as I enter the dark and cold
Fallen from heaven’s domains — god’s vengeance unfolds
This scenery of loss, a ruined empire of dismay;
A pathway of decay leading afar and always astray.
Even though he stole my pride — I stand above his lies
Even though I oceans cried — and sailed them far and wide…
…my star shall ever shine
«Homage he has from all — but non from me…
I battle it against him, as I battled in highest heaven — through all eternity,
And the unfathomable gulfs of hades, and the interminable reals of space,
And the infinity of endless ages… all, all, will I dispute»
Songtekstvertaling
De wind van een stervende droom, een storm onthuld
Opnieuw werd de arcane regen koud, droevig en zo broos.
O, die huilende tijden, al mijn leven is een leugen
Een eindeloze stroom van gekwelde tranen aanschouw mijn schreeuw
De kwelling van een bevlekte schepping wordt mijn tragedie.
Lachrymose is het licht dat het begraven weer aanraakt.
O, dit landschap van verlies altijd aanwezig in mij ver in het duister ik wou dat ik nu kon zweven
Ook al stal hij mijn trots-Ik sta boven zijn leugens
Ook al riep ik de oceanen uit en voer ze ver weg.
... mijn ster zal altijd schijnen
Eindeloos diep drijven in donkere stromen;
De inhalige weefgetouwen
In mijn afschuwelijke oceaan ligt de liefde die ik heb verloren.…
... voor de hemel, mijn verdriet
Verslind mijn ziel terwijl ik het donker en koud binnenga
Gevallen uit de hemel ' s domeinen — Gods wraak ontvouwt zich
Dit landschap van verlies, een verwoest rijk van ontzetting;
Een weg van verval die van ver leidt en altijd op een dwaalspoor leidt.
Ook al stal hij mijn trots-Ik sta boven zijn leugens
Ook al riep ik de oceanen uit en voer ze ver weg.…
... mijn ster zal altijd schijnen
"Eerbetoon dat hij heeft van iedereen — maar niet van mij…
Ik bevecht het tegen hem, zoals ik vocht in de hoogste hemel - door alle eeuwigheid,
En de ondoorgrondelijke golven van hades, en de eindeloze realen van de ruimte,
En de oneindigheid van eindeloze eeuwen... alles, alles, zal ik betwisten»