Dougie MacLean — Turning Away songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Turning Away" van Dougie MacLean.
Songteksten
In darkness we do what we can
In daylight we’re oblivion
Our hearts so raw and clear
Are turning away, turning away from here
On the water we have walked
Like the fearless child
What was fastened we’ve unlocked
Revealing wondrous wild
And in search of confirmation
We have jumped into the fire
And scrambled with our burning feet
Through uncontrolled desire
In darkness we do what we can
In daylight we’re oblivion
Our hearts so raw and clear
Are turning away, turning away from here
There’s a well upon the hill
From our ancient past
Where an age is standing
Still holding strong and fast
And there’s those that try to tame it And to carve it into stone
Ah but words cannot extinguish it However hard they’re thrown
In darkness we do what we can
In daylight we’re oblivion
Our hearts so raw and clear
Are turning away, turning away from here
By Loch Etive they have worked
With their highland dreams
By Kilcrennan they have nourished
In the mountain streams.
And in searching for acceptance
They had given it away
Only the children of their children know
The price they had to pay
In darkness we do what we can
In daylight we’re oblivion
Our hearts so raw and clear
Are turning away, turning away from here
Songtekstvertaling
In het donker doen we wat we kunnen.
Bij daglicht zijn we vergetelheid
Onze harten zo rauw en helder
Ze keren zich af en keren zich af.
Op het water hebben we gelopen
Zoals het onverschrokken kind.
Wat was vastgemaakt hebben we ontgrendeld
Onthullend wonderlijk wild
En op zoek naar bevestiging
We zijn in het vuur gesprongen.
En met onze brandende voeten.
Door ongecontroleerd verlangen
In het donker doen we wat we kunnen.
Bij daglicht zijn we vergetelheid
Onze harten zo rauw en helder
Ze keren zich af en keren zich af.
Er is een put op de heuvel
Uit ons oude verleden
Waar een leeftijd staat
Nog steeds sterk en snel
En er zijn mensen die het proberen te temmen en in steen te snijden.
Maar woorden kunnen het niet doven, hoe hard ze ook gegooid worden.
In het donker doen we wat we kunnen.
Bij daglicht zijn we vergetelheid
Onze harten zo rauw en helder
Ze keren zich af en keren zich af.
Door Loch Etive hebben ze gewerkt
Met hun highland dromen
Door Kilcrennan hebben ze gevoed
In de bergen.
En op zoek naar acceptatie
Ze hadden het weggegeven.
Alleen de kinderen van hun kinderen weten
De prijs die ze moesten betalen
In het donker doen we wat we kunnen.
Bij daglicht zijn we vergetelheid
Onze harten zo rauw en helder
Ze keren zich af en keren zich af.