Dornenreich — Und Wie Ein Kind In Deiner ... songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Und Wie Ein Kind In Deiner ..." van Dornenreich.
Songteksten
Wenn der Tag traurig in die Dunkelheit flieht
und ein Klagelied erklingt, von den Winden der Sehnsucht, den Tränen des Lichts
Wenn Stille plötzlich des Waldes Dämmer-Geist ergreift
und das Meer sich peitschend vor deinem Namen verneigt
Wenn Schatten verschmelzen ein endloses Meer
aus flammenden Sternen, verborgenen Perlen
das weise Gesicht vollendet die Pracht
das Leben in Ehrfurcht, erstarrt vor der Nacht
Des Nächtens Antlitz ich erlegen
wie ein Kind in Deiner Hand
beschütz mich durch «den Schild"des Nebels
zeig mir Wege unbekannt
So folge mir wenn «Schmerz"dich quält, enthülle deine Schwingen — sonst ist es zu spät,
verloren in einer Welt wo Zeit vergeht. Zusammen wir erstreben den einsamsten
Pfad
im zarten Schein des Silberlichts, der nur im Traum schien greifbar nah…
Eine Reise ins Ungewisse, doch der «Schmerz"scheint zu verzagen
als wir durchbrechen den Schleier dichter Schwaden
mit jedem Schlag stärker der Verlust meiner Narben
und aus weiter Ferne erreicht mich eine Melodie-
(die mich tröstet wie noch nie, mich willenlos in ihren Banne zieht
-das Paradies! und wie ein Kind in Deiner…)
Songtekstvertaling
Wanneer de dag helaas vlucht in de duisternis
en een treurnis wordt gehoord van de winden van verlangen, de tranen van het licht
Als de stilte plotseling het bos in de schemering grijpt
en de zee buigen voor uw naam
Wanneer schaduwen een eindeloze zee samenvoegen
uit de gloeiende sterren en welbewaarde parels
het wijze gezicht vervolledigt de pracht
leven in ontzag, bevroren voor de nacht
Het gezicht van de nacht Ik bezwijk
als een kind in je Hand
bescherm me door het schild van de mist.
toon me onbekende wegen
Dus volg me als "pijn" je kwelt, onthul je vleugels-anders is het te laat,
verloren in een wereld waar de tijd verstrijkt. Samen streven we naar de eenzaamste
Pad
in de delicate gloed van het zilveren licht, die alleen in een droom duidelijk dichtbij leek…
Een reis naar het onbekende, maar de"pijn" lijkt te wanhopen
als we door de sluier van dichte draadjes breken
met elke klap sterker het verlies van mijn littekens
en van ver weg bereikt een melodie mij-
(die me troost als nooit tevoren, trekt me in haar betovering zonder wil
- Paradijs! en als een kind in je…)