Dorn — Meer Der Verdammnis songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Meer Der Verdammnis" van Dorn.
Songteksten
Ich schwimme geschlagen und entkräftet
Auch andere schwimmen langsam mit oder ohne Ziel
Nich nah und nicht fern, an so manchen Pfad geheftet
Trotz Hoffnung verlieren sie aber jedes Spiel
Zu tief das Meer, um zu sehen den
Der tauchend, mit wenig Luft, blickt zum Licht
Der sterbend auf dem Grunde liegt, nah den Toten
Die nun zerschlagen, aber einst so schwammen wie ich
Manche fahren auf Schiffen, geleitet durch den Stern
Sicher und trocken an den Unteren vorbei
Blicken gierig nur nach anderen Schiffen in die Fern
Ein Schiff mit gleichem Ziel, mit gleicher Sklaverei
Denn fährt das Schiff nur mit Arbeit derer
Die einst frei schwammen und nun gefangen rudern
Ein Tribut für Brot und trockenes Warm
Das sie zahlen an ihre Ausbeuter Jahr um Jahr
Nur ganz oben am Himmel fliegen
Kann keiner derer, die sich unten bekriegen
Alle kämpfen im Meer der Verdammnis, des Lebens
Die Schlacht um Brot oder Gold oder des Todes Segen
Das Meer war schon immer da Und es wird niemals schwinden
Denn der Mensch ist das Meer und jenes Drama
Wo alle am Glanz des Goldes erblinden
Fliehen kannst du nicht
Entscheiden musst du dich
Amboss oder Hammer du kannst nur sein
In dieser scheinheiligen Welt — kalt wie Stein
Songtekstvertaling
Ik zwem verslagen en uitgeput.
Ook anderen zwemmen langzaam met of zonder doel
Niet dichtbij en niet ver, vast op een pad
Ondanks de hoop verliezen ze elk spel.
Te diep in de zee om de
Het duiken, met weinig lucht, kijkt naar het licht
Die ligt te sterven op de grond, dicht bij de doden
Die nu verpletterde, maar ooit zwom zoals ik
Sommige reizen op schepen, geleid door de ster
Veilig en droog voorbij de lagere
Kijk gretig alleen voor andere schepen in de verte
Een schip met hetzelfde doel, met dezelfde slavernij
Want het schip vaart alleen met de arbeid van
Die ooit vrij zwom en nu roeide gevangen
Een eerbetoon voor brood en droog Warm
Dat je jaar na jaar betaalt aan je uitbuiters
Gewoon vliegen aan de top van de hemel
Kan niemand van hen die beneden vechten
Allen vechten in de zee van verdoemenis, van het leven
De strijd om brood of goud of de zegen van de dood
De zee is er altijd geweest en zal nooit afnemen.
Want de mens is de zee en dat Drama
Waar iedereen verblind wordt door de pracht van goud
Je kunt niet ontsnappen.
Je moet beslissen.
Aambeeld of hamer kun je alleen zijn
In deze hypocriete wereld — zo koud als steen