Donovan — The Mountain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Mountain" van Donovan.
Songteksten
It was up some laughing river where I’d gone to spend the day
I had such fantastic visions I could hardly stand to stay
And I stood within myself and suddenly felt free
And I stood above the burdens that puzzle you and me
I became awareness that was shared with all around
With the trees, the sky, the flowers, and the wind, the sun, the ground
I heard the birds were singing and I found them same as me
And I understood our sorrows and why they should not be
I saw this plane of living, it was nothing more than faith
A skin that covered glory, far beyond our love or hate
A living crystal fairyland where loving is our grace
A pyromanic garden that knows no time nor space
I saw what we’ve been doing to it, saw it as insane
Still a marching like good Christians with our wars, the sword, the flame
To crush all those damned infidels, defend what should be shame
And again I shared our sorrows and knew we all must bear the blame
I see it all as part of us to know and share alike
With a universal willingness to know and do what’s right
To understand our brotherness and stop this awful race
Let our children grow in peace, know their life shall not be waste
First there is a mountain, then it seems the mountain’s gone
But then, if you take another look, why, it’s been there all along
We can be just like that river as it laughs along its way
Or stand beneath the shadows that take the sun away
Songtekstvertaling
Het was in een laughing river waar ik de dag doorbracht
Ik had zulke fantastische visioenen dat ik er niet tegen kon om te blijven.
En ik stond in mezelf en voelde me opeens vrij
En ik stond boven de lasten die jou en mij verwarren
Ik werd bewust dat werd gedeeld met iedereen
Met de bomen, de hemel, de bloemen, en de wind, de zon, de grond
Ik hoorde dat de vogels zongen en ik vond ze hetzelfde als ik.
En ik begreep onze zorgen en waarom ze niet
Ik zag dit levensvlak, het was niets meer dan geloof.
Een huid die glorie bedekte, ver boven onze liefde of haat.
Een levend kristal sprookjesland waar liefde onze genade is
Een pyromaanse tuin die geen tijd en ruimte kent
Ik zag wat we ermee deden, zag het als krankzinnig.
Nog steeds een Mars als goede christenen met onze oorlogen, het zwaard, de vlam
Om al die verdomde ongelovigen te verpletteren, verdedigen wat schaamte zou moeten zijn
En opnieuw deelde ik onze zorgen en wist dat we allemaal de schuld moeten dragen.
Ik zie het allemaal als deel van ons om hetzelfde te weten en te delen
Met een universele bereidheid om te weten en te doen wat juist is
Om ons bordeel te begrijpen en deze vreselijke race te stoppen.
Laat onze kinderen groeien in vrede, weet dat hun leven geen verspilling zal zijn
Eerst is er een berg, dan lijkt de berg weg.
Maar dan, als je nog eens kijkt, waarom, het is er al de hele tijd
We kunnen net zo zijn als die rivier als hij lacht op zijn weg
Of onder de schaduwen staan die de zon wegnemen