Donovan — Breezes Of Patchulie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Breezes Of Patchulie" van Donovan.
Songteksten
The long gone breezes are blowing down the sky
From my window to the street I cast my weary eye
Everything is quiet in the lonesome dusky night
I’m feeling so alone in the darkness of my night
I remember the days when the sun was warm with love
Softening as the day grew old in dazzling streaks of gold
Now my days are meek, the sunset’s the cruellest time
I’m feeling so alone in the darkness of my night
I feel I want to ramble to the shores of the mighty sea
Pounding in my ears the wind so wild and free
To stumble in the high grass, the sand a-glowin' white
My eyes they feel, they break and spell the darkness of my night
My sorrow is confusing, my love will never know
My empty hands they lie down by my sides so low
I walk this sleeping tunnel and the highway in-between bright
I’m feeling so alone in the darkness of my night
Riding feathered wings to lick like I’m a dog
Oft I’ve heard the world as it cries out for some love
Cries out for someone, a little compassion and light
They’re feeling so alone in the darkness of their night
Songtekstvertaling
De lang vervlogen winden blazen de lucht in.
Van mijn raam naar de straat wierp ik mijn vermoeide oog
Alles is rustig in de eenzame donkere nacht
Ik voel me zo alleen in de duisternis van mijn nacht
Ik herinner me de dagen dat de zon warm was van liefde
Zacht worden als de dag oud werd in verbluffende strepen goud
Nu zijn mijn dagen zacht, de zonsondergang is de wreedste tijd
Ik voel me zo alleen in de duisternis van mijn nacht
Ik voel dat Ik wil zwerven naar de oevers van de machtige zee
Bonzend in mijn oren de wind zo wild en vrij
Om in het hoge gras te struikelen, gloeit het zand wit
Mijn ogen ze voelen, ze breken en spellen de duisternis van mijn nacht
Mijn verdriet is verwarrend, mijn liefde zal nooit weten
Mijn lege handen liggen aan mijn zijkanten zo laag
Ik loop door deze slaap tunnel en de snelweg tussen bright
Ik voel me zo alleen in de duisternis van mijn nacht
Gevederde vleugels om te likken alsof ik een hond ben
Ik heb de wereld vaak horen roepen om liefde
Roept om iemand, een beetje mededogen en licht
Ze voelen zich zo alleen in de duisternis van hun nacht