Don McLean — Aftermath songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aftermath" van Don McLean.

Songteksten

Windows in a silent room, sunlight burns the walls to black
Angles and dimensions melt while colors drip and pillows crack
Reflections of my memories like pictures pasted on a sheet
The ribbon film of separate frames lying curled up at my feet
The film is just a snake design and the photographs are fading fast
These are not memories of mine I have no future and no past
I’ve seen a thousand afternoons dissolve into the night
Like sugar crystals on a spoon they disappear from sight
Gray days from the crispest morning
To the warmest afternoon in this room
And I like to draw the face I saw so long ago
My image in the mirror tells the jagged lines which way to go The black and white description of the sole survivor of the holocaust
All the rest were lost
Do you see this paper face? It has no color or no mood
My eyes are ageless, as am I, I need no sleep, I need no food
I am a king, but like a child, the other children laugh at me Tongues of fire, wagging wild they dance around me merrily
I’ll kill them all and if I fail I’ll kill whoever I can find
And then they’ll beg me to be kind
My eyes have seen far more than eyes can ever tell
This planet plunged through mushroom fires of earthly hell
I know that my sweet Jesus said that he’d return
But Babylon has fallen and the cities burn

Songtekstvertaling

Ramen in een stille kamer, zonlicht verbrandt de muren tot zwart
Hoeken en afmetingen smelten terwijl kleuren druppelen en kussens scheuren
Reflecties van mijn herinneringen als plaatjes op een laken
De lintfilm van afzonderlijke frames die aan mijn voeten liggen
De film is slechts een slangenontwerp en de foto ' s vervagen snel
Dit zijn geen herinneringen van mij Ik heb geen toekomst en geen verleden
Ik heb duizend middagen zien verdwijnen in de nacht
Als suikerkristallen op een lepel verdwijnen ze uit het zicht.
Grijze dagen van de helderste ochtend
Op de warmste middag in deze kamer
En ik teken graag het gezicht dat ik zo lang geleden zag.
Mijn beeld in de spiegel vertelt de gekartelde lijnen welke kant op te gaan de zwart-wit beschrijving van de enige overlevende van de holocaust
De rest was verloren.
Zie je dit papieren gezicht? Het heeft geen kleur of geen stemming.
Mijn ogen zijn leeftijdloos, net als ik, Ik heb geen slaap nodig, Ik heb geen voedsel nodig
Ik ben een koning, maar als een kind, lachen de andere kinderen om mij tongen van vuur, wagend wild ze dansen vrolijk om me heen
Ik vermoord ze allemaal en als ik faal, vermoord ik iedereen die ik kan vinden.
En dan zullen ze me smeken om aardig te zijn.
Mijn ogen hebben veel meer gezien dan Ogen ooit kunnen zien.
Deze planeet dook door paddenstoelvuren van de aardse hel.
Ik weet dat mijn lieve Jezus zei dat hij terug zou keren.
Maar Babylon is gevallen en de steden branden