Don Francisco — Voyage to Gennesaret songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Voyage to Gennesaret" van Don Francisco.
Songteksten
Eleven men besides myself in a boat both small and light
Pushed off for Gennesaret in the first watch of the night
But a storm came up at midnight blowing hard down on the prow
We started losing headway shipping water stern and bow
When someone shouted loud, «Hey, look to starboard on the sea!»
The men screamed out in terror at the form we all could see
Someone was walking on the water, and we trembled, cried and prayed
But He stopped and turned and He spoke to us, «It is I, don’t be afraid.»
I shouted out to Jesus, «If it’s You, then call to me
And tell me now to come to You and walk across the sea.»
And without a second’s thought He looked at me and answered, «Come!»
My insides turned to water my mind went blank and numb
I climbed across the gunnel looking straight into His eyes
But long before I reached His side, the wind began to rise
But I forgot Him in an instant and I sank just like a stone
I cried out, «Jesus save me!» and His hand was on my own
«Oh man of little faith,» He said, «what made you doubt My word
Have you been this long with Me without knowing what you’ve heard?»
We climbed into the boat and all at once the wind was gone
The sea turned calm and gentle the day began to dawn
We knelt amazed and worshiped Him for the power He displayed
For all that we had seen had left us wondering and dismayed
It was not till after Pentecost I began to understand
But even when I doubted Him, He did not let go my hand
Songtekstvertaling
Elf man buiten mij in een boot, zowel klein als licht.
Afgeduwd voor Gennesaret in de eerste wacht van de nacht
Maar er kwam een storm aan om middernacht die hard op de prow blies.
We begonnen vooruitgang te verliezen met het verschepen van water achtersteven en boeg.
Toen iemand luid riep: "Hé, kijk naar stuurboord op zee!»
De mannen schreeuwden uit angst over de vorm die we allemaal konden zien.
Iemand liep op het water, en we beefden, huilden en baden.
Maar hij stopte en draaide zich om en sprak tot ons: "Ik ben het, wees niet bang.»
Ik riep tot Jezus: "als jij het bent, roep me dan
En zeg me nu naar jou te komen en over de zee te lopen.»
En zonder een seconde te denken keek hij me aan en antwoordde: "kom!»
Mijn ingewanden veranderden in water mijn Geest werd leeg en gevoelloos
Ik klom over de gunnel en keek recht in zijn ogen.
Maar lang voordat ik zijn kant bereikte, begon de wind te stijgen.
Maar ik vergat hem in een oogenblik en zonk als een steen.
Ik riep: "Jezus, red me!"en zijn hand was op mijn eigen
"O man van weinig geloof," zei hij, " waarom twijfelde je aan mijn woord
Ben je al zo lang bij me zonder te weten wat je hebt gehoord?»
We klommen in de boot en ineens was de wind weg.
De zee werd kalm en zacht de dag begon te dagen
We knielden verbaasd en aanbaden Hem voor de kracht die hij tentoonstelde.
Voor alles wat we hadden gezien hadden we ons afgevraagd en ontzet
Pas na Pinksteren begreep ik het.
Maar zelfs toen ik aan hem twijfelde, liet hij mijn hand niet los.