Distemper — Одеяла из крыш songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Одеяла из крыш" van Distemper.
Songteksten
Яркий летний день, апатичной тоской,
Пропитает от ушей до коленок.
В жестяной коробке через пробки домой.
В раскалённой капсуле я еле живой.
Улыбаюсь всем как душевнобольной,
Словно я раскрыл все тайны вселенной.
Впереди и сзади бесконечный поток.
Глупая война за кислорода глоток.
В голове картины красоты неземной,
Я на этом свете, где только не был.
Горные вершины, танец пены морской,
Плавятся машины в суете городской.
С этой суетой сокрушительный бой,
Начинаю каждый день непременно.
Нажимаю до упора на тормоза
И взлетаю, тихо закрывая глаза.
Немного выше над землёй.
Реальность где-то за спиной.
Еще немного выше и пусть ржавеют крыши,
У других над головой.
Греют города одеяла из крыш,
Жадно впитывая лучики солнца.
Тихо приближая парниковый эффект.
В души загружают бестолковый дефект.
Здесь легко года под гипнозом проспишь,
А кто вырвался, назад не вернётся.
Многие готовы свою жизнь поменять,
Но не могут даже одеяло поднять.
Город заставляет нас считаться с собой.
Упакован мир в асфальтовый фантик.
Это не мешает наслаждаться луной.
Город утешает иногда тишиной.
Утром я бунтарь, безнадёжный герой.
Ночью круглый оптимист и романтик.
Это состояние не понять головой.
Лучше попытайся приподняться со мной.
Songtekstvertaling
Heldere zomerdag, apathisch verlangen,
Het zal je van je oren tot je knieën weken.
In een blikje door de file naar huis.
Ik leef nauwelijks in een hete capsule.
Ik lach naar iedereen alsof ik geestesziek ben.,
Het is alsof ik alle geheimen van het universum heb ontdekt.
Er is een eindeloze stroom voor en achter.
Een stomme oorlog voor de laatste slok.
In het hoofd van het beeld van onaardse schoonheid,
Ik ben overal op deze wereld geweest.
Bergtoppen, dans van het zeeschuim,
Auto ' s smelten in de drukte van de stad.
Met deze ophef een verpletterende strijd,
Ik begin elke dag.
Ik duw de remmen helemaal naar beneden.
Ik vertrek en sluit m ' n ogen.
Iets hoger boven de grond.
De realiteit ligt achter ons.
Een beetje hoger en laat de daken roesten,
Anderen boven hun hoofd.
Warme steden dekens van daken,
Gretig de zonnestralen absorberen.
Stilletjes het broeikaseffect dichterbij brengen.
Een dom defect zit in de zielen.
Het is gemakkelijk om twee jaar te slapen onder hypnose.,
En wie ontsnapte, zal niet terugkeren.
Veel mensen zijn klaar om hun leven te veranderen,
Maar ze kunnen niet eens de deken optillen.
De stad doet ons aan onszelf denken.
De wereld is verpakt in een asfaltwikkel.
Dit weerhoudt je er niet van om van de maan te genieten.
De stad troost zich soms met stilte.
'S morgens ben ik een rebel, een hopeloze held.
'S nachts rond optimist en romantisch.
Deze staat wordt niet begrepen door het hoofd.
Je kunt beter bij me komen zitten.