Disarmonia Mundi — Oceangrave songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Oceangrave" van Disarmonia Mundi.
Songteksten
Gathering regrets
Beyond loneliness
Restless lunacy release me From my agony
The silent waves are calling
Piercing louder through my brains
If I should fall into the sea
Where you still wait for me If I could wake you from your sleep
And fly away from here
The chilling wind is gone
The still moon hangs silent and full
Leaving all my dreams
Broken on my feet
Relief never comes
So better leave this place right now
A lonely rainy day
Just forget my name
Will I ever reach your endless flow
Crumble on my knees heaven’s fall
Still my horizon’s turning blue
Through my brain
Killing my senses rising through
My oceangrave
And now
Release my tragedy
And sanctify my curse
Obey the infamy
Of heavens down below
Bleeding forth the source of freedom
Paralyzed a never ending fall
Slaughtering regrets
Beyond emptiness
Restless agony release me From my lunacy
And so I’ll take this ride
Into the streams of the sky
And now I fall into the sea
Where you still breathe with me For I can wake you from your sleep
And fly away from here
Songtekstvertaling
Spijt verzamelen
Voorbij eenzaamheid
Rusteloze waanzin bevrijdt me van mijn kwelling.
De Stille golven roepen
Ik pieker harder door mijn hersenen.
Als ik in zee zou vallen
Waar je nog op me wacht als ik je uit je slaap kon wekken
En wegvliegen van hier.
De koude wind is weg.
De Stille maan hangt stil en vol
Al mijn dromen verlaten
Gebroken op mijn voeten
Opluchting komt nooit
Dus je kunt hier beter nu weggaan.
Een eenzame regenachtige dag
Vergeet gewoon mijn naam.
Zal ik ooit je eindeloze stroom bereiken
Crumble on my knees heaven ' S fall
Mijn horizon wordt nog steeds blauw.
Door mijn hersenen
Het doden van mijn zintuigen stijgt door
Mijn oceangrave
En nu
Laat mijn tragedie los.
En reinig mijn vloek
Gehoorzaam de schande
Van de hemel beneden
Wegbloeden van de bron van vrijheid
Verlamde een nooit eindigende val
Spijt van het slachten
Voorbij leegte
Rusteloze kwelling verlos me van mijn waanzin.
En dus neem ik deze rit.
In de stromen van de hemel
En nu val ik in de zee
Waar je nog steeds met me ademt want Ik kan je wakker maken uit je slaap
En wegvliegen van hier.