Dirt Poor Robins — Human After All songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Human After All" van Dirt Poor Robins.
Songteksten
Love, your enemy is time
It’s too soon to set it straight
Too late to keep you on the narrow
For this pressure on my chest
That never lets me rest is building with each new tomorrow
For what we needed most, was only just a ghost
A vapor trail, a plane gone by
A bridge of smoke that fades before our eyes
We’d cross the rope, but our balance is a joke
We’re human after all, still there’s no excuse to fall
This mortal will, more rust than flesh
Turned by the creeping bitterness
Aging machines, no soul to offer
Crushed by the burdens of our fears
Carried alone for all these years
Programmed to flee, too weak to bother
What we needed most was only just a ghost
A vapor trail, a plane gone by
A bridge of smoke that fades before our eyes
We’d cross the rope, but our balance is a joke
We’re human after all, still there’s no excuse to-
Afraid of letting go, we claw the dirt and move the earth
Reclaiming the rotting vessels of our love
Animating corpses to dance like they’re rejoicing
As the audience is stifled by the actors in our show
But it must go on
We were the cause, we are at fault
We cannot draw from empty vaults
With vacant hands, we’re left to ponder
If only then we had been told, infatuations would grow cold
We might have more than ash to squander
I’ll always wonder…
Was it a vapor trail?
A vapor trail
Are we a vapor trail?
Vapor trail
Songtekstvertaling
Liefde, je vijand is tijd
Het is te vroeg om het recht te zetten.
Te laat om je op het smalle pad te houden.
Voor deze druk op mijn borst
Dat laat me nooit rusten is bouwen met elke nieuwe morgen
Want wat we het meest nodig hadden, was slechts een geest.
Een vapor spoor, een vliegtuig dat voorbij ging
Een brug van rook die vervaagt voor onze ogen
We zouden het touw oversteken, maar onze balans is een grap.
We zijn toch menselijk, er is nog steeds geen excuus om te vallen.
Deze sterfelijke wil, meer roest dan vlees
Gedraaid door de gluiperige bitterheid
Ouder wordende machines, geen ziel te bieden
Verpletterd door de lasten van onze angsten
Al die jaren alleen gedragen
Geprogrammeerd om te vluchten, te zwak om te storen
Wat we het meest nodig hadden was slechts een geest.
Een vapor spoor, een vliegtuig dat voorbij ging
Een brug van rook die vervaagt voor onze ogen
We zouden het touw oversteken, maar onze balans is een grap.
We zijn toch menselijk.-
Bang om los te laten, krabben we het vuil en verplaatsen de aarde
Het terugwinnen van de rottende vaten van onze liefde
Lijken animeren om te dansen alsof ze blij zijn.
Als het publiek wordt verstikt door de acteurs in onze show
Maar het moet doorgaan.
Wij waren de oorzaak, wij zijn schuldig.
We kunnen geen lege kluizen gebruiken.
Met lege handen moeten we nadenken.
Als het ons was verteld, zouden infatuaties koud worden.
We hebben misschien meer dan as te verkwisten.
Ik zal me altijd afvragen…
Was het een dampspoor?
Een dampspoor
Zijn we een vapor spoor?
Vapor trail