Diomedes Díaz — Al Final del Sendero songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Al Final del Sendero" van Diomedes Díaz.

Songteksten

Miscellaneous
Al Final Del Sendero
Yo sentí en el final del sendero
el llanto infinito de una mujer
que empuñaba un poema en sus manos
escrito por alguien que un día conoció
era aquel habitante del mundo
del alma sensible que quiso tener
el amor que le fue un imposible
y al ver su destino su vida acabó.
Nadie sabe quien tuvo la culpa
ella nunca le pudo entregar
lo que estaba pidiendo
un poquito de cariño así fuera un instante
y aunque quiso nunca le obedeció el corazón.
Y hoy cantan
versos solitarios que nacen de un hombre
que se fue volando
con alas hechas de ilusiones
que no realizó.
Donde está
en el cielo tal vez
un amor
señalo su final (Bis)
Yo encontré en el final del sendero
los sueños caídos de aquel corazón
que en su afán de encontrar ilusiones
sufrió mil engaños tratando de amar
y ahora ella recuerda a aquel hombre
que puso en sus manos aquella canción
y quisiera entregarle su alma
pero ya es muy tarde
la cruz fue el final.
Yo no sé si es valiente o cobarde
la fatal decisión de borrar con su sangre
las penas que llegaron
por mirar a alguien inalcanzable
que no sabe que le ofrecen la felicidad
Y hoy cuentan que tenia en sus manos
la foto sagrada de aquella muchacha
y un verso y a unos ojos negros que nunca cantó.
Donde está
en el cielo tal vez
un amor
señalo su final (Bis)
Y hoy cuentan que tenia en sus manos
la foto sagrada de aquella muchacha
y un verso a unos ojos negros que nunca cantó

Songtekstvertaling

Uiteenlopende
Aan Het Einde Van Het Pad
Ik voelde aan het einde van het pad
het eindeloze huilen van een vrouw
met een gedicht in zijn handen
geschreven door iemand die hij ooit ontmoette
het was die inwoner van de wereld
van de gevoelige ziel die hij wilde hebben
de liefde die voor hem onmogelijk was
en toen hij zijn lot zag, was zijn leven voorbij.
Niemand weet wie schuldig was.
ze kon hem nooit afleveren.
waar ik om vroeg.
een beetje affectie dus een ogenblik
en hoewel hij dat wilde, gehoorzaamde hij nooit zijn hart.
En vandaag zingen ze
eenzame verzen geboren uit een man
dat ging vliegen.
met vleugels gemaakt van illusies
dat hij niet optrad.
Waar het is
in de hemel misschien
liefde
einde markeren (Bis)
Ik vond het aan het eind van het pad.
de gevallen dromen van dat hart
dat in zijn verlangen om illusies te vinden
hij leed aan duizend misleidingen om lief te hebben.
en nu herinnert ze zich die man
wie heeft dat lied in zijn handen gelegd?
en Ik wil je je ziel geven.
maar het is te laat.
het kruis was het einde.
Ik weet niet of hij dapper of laf is.
de fatale beslissing om te wissen met zijn bloed
de zorgen die kwamen
om naar iemand te kijken die onbereikbaar is.
wie weet dat niet?
En vandaag zeggen ze dat hij het in zijn handen had.
de Heilige foto van dat meisje
en een vers en zwarte ogen die hij nooit zong.
Waar het is
in de hemel misschien
liefde
einde markeren (Bis)
En vandaag zeggen ze dat hij het in zijn handen had.
de Heilige foto van dat meisje
en een vers met zwarte ogen die nooit zongen