Дима Догма — Именно та songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Именно та" van Дима Догма.
Songteksten
Мне кажется, ты — именно та, именно та, что так искал я.
Нас не победит темнота, темнота, наш мир из камня.
Спрятана там наша мечта, наша мечта в сундук хрустальный.
Я знаю, что ты именно та, именно та.
Снегом укутана Москва,
И мы вдвоём в этих бетонных джунглях.
Пара мгновений до броска,
Чтобы комнаты наполнить шумом.
Смотри — который день мы как у распутья,
Смотри — которую ночь не могу уснуть я.
Твой голос пламенем окутал грудь мне,
Ломаем прутья по венам ртутью.
Я в полёте над твоей вселенной,
Медленно сгораю от прикосновений,
Я в смятении, простыни, тени… Просто не те мы,
Чувствую горячих ног сплетение.
Мы развиваем огромную скорость,
И обретаем с тобой невесомость.
Мы застилаем под собою пропасть,
Стал компасом для меня твой голос.
Удары заполонили мой пульс,
Друг друга наизусть знаем,
Я заметаю следы наших уз,
И пусть меня параноидально манит,
Ближе к тебе, лишь бы теперь,
Нас оставили в покое, при тишине.
В режиме теней, до талого с ею наедине,
Нас помотал овал немало, мы жители серых дней.
По минутам бег, времени нет, будто попутали век,
Мы не родня, но мне бы понять те переживания Герды.
Теперь ты среди тишины ветров, немых троп,
Что не тронуты были наличием метро.
Сколько пленили раз имена дам?
Но постой-ка, здесь, сейчас именно та.
Ты самая, самая, самая…
Вся моя, и птицы парят с нами за моря.
Songtekstvertaling
Ik denk dat je precies bent wat ik zocht.
We zullen niet verslagen worden door duisternis, duisternis, onze wereld van steen.
Verborgen is onze droom, onze droom in een kristallen kist.
Ik weet dat jij de ware bent.
Moskou is bedekt met sneeuw,
En het is alleen wij tweeën in deze betonnen jungle.
Een paar minuten voor de worp,
Om de kamers te vullen met lawaai.
Kijk — wat een dag zijn we op het kruispunt,
Die nacht kan ik niet slapen.
Je stem is als vuur in mijn borst.,
We breken de staven door de aderen met kwik.
Ik vlieg over je universum.,
Langzaam branden van de aanraking,
Ik ben in de war, lakens, schaduwen ... alleen niet degene die we,
Ik voel hete voeten plexus.
We ontwikkelen een enorme snelheid,
En we worden gewichtloos bij jou.
We bedekken de afgrond onder ons.,
Je stem is een kompas voor me geworden.
De beats vulde mijn pols,
We kennen elkaar uit ons hoofd.,
Ik verberg de sporen van onze band.,
En laat me paranoïde lonken,
Dichter bij jou, al was het maar nu.,
We werden met rust gelaten, in stilte.
In de modus van de schaduw te smelten met het alleen,
We waren vaak geschokt door de oval, we zijn inwoners van grijze dagen.
Op minuten lopen, is er geen tijd, alsof verwarde eeuw,
We zijn geen familie, maar Ik wil graag die ervaringen van Gerda begrijpen.
Nu ben je tussen de stilte van de wind, de Stille paden,
Dat ze niet werden beïnvloed door de aanwezigheid van de metro.
Hoe vaak zijn de namen van de dames gevangen?
Maar wacht, Dit is hem nu.
Je bent de meest, de meest, de meest…
Allemaal van mij, en de vogels zweven met ons over de zee.