Digimortal — Необратимость songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Необратимость" van Digimortal.
Songteksten
Я погружаю руки в кислоту, смывая с них кровь,
Но эти бурые пятна навсегда въелись в грубую кожу.
Бесконечная исповедь не искупленных грехов
Не приводит к спасению, и я только их множу.
Не прощен,
Обезличен.
Растворен в пустоте.
И катастрофичен.
Мне тяжело, ты видишь?
Я рвусь на куски, смотри!
Мой крик беззвучный ты слышишь?
Силой надежды меня удержи!
Ты угасаешь в коридорах
Моей утратившей веру души…
Агония тебя уносит
И ярость сжигает меня изнутри…
Я схожу с ума крича: «Дыши!»
Необратимость судьбы там, где ложь стала правдой.
Ты расцветала, укрывшись в моей чудовищной лжи.
Но безжалостный ветер осени срывает все мои маски,
И в кровь разбитые губы молят меня: «Не держи!»
Не прощен,
Обезличен.
Растворен в пустоте.
И катастрофичен.
Мне тяжело, ты видишь?
Я рвусь на куски, смотри!
Мой крик беззвучный ты слышишь?
Силой надежды меня удержи!
Ты угасаешь в коридорах
Моей утратившей веру души…
Агония тебя уносит
И ярость сжигает меня изнутри…
Я схожу с ума крича: «Дыши!»
Я смотрю с содроганьем души в твой холодный зрачок,
Но нежность лезвия с болью несопоставима.
Избавляясь от бурых пятен, я срезаю кусками плоть,
Экзистенция страха и лжи внутри нас неистребима.
Не прощен,
Обезличен.
Растворен в пустоте.
И катастрофичен.
Мне тяжело, ты видишь?
Я рвусь на куски, смотри!
Мой крик беззвучный ты слышишь?
Силой надежды меня удержи!
Ты угасаешь в коридорах
Моей утратившей веру души…
Агония тебя уносит
И ярость сжигает меня изнутри…
Я схожу с ума крича: «Дыши!»
Songtekstvertaling
Ik doop mijn handen in het zuur, waste het bloed van ze af. ,
Maar deze bruine vlekken zijn permanent ingebed in de ruwe huid.
Eindeloze biecht van zonden wordt niet verlost
Het leidt niet tot verlossing, en ik vermenigvuldig ze alleen maar.
Niet vergeven,
Gedepersonaliseerd.
Verloren in de leegte.
En rampzalig.
Het is moeilijk voor mij, zie je?
Ik ben in stukken gescheurd, kijk!
Mijn roep is zinloos, hoor je dat?
Houd me bij de kracht van de hoop!
Je vervaagt in de gangen
Mijn verloren geloof van de ziel…
De pijn neemt je weg
En woede verbrandt me van binnenuit.…
Ik word gek, schreeuwend: "adem!"
De onomkeerbaarheid van het lot waar een leugen waar is geworden.
Je bloeide op in mijn monsterlijke leugens.
Maar de genadeloze wind van de herfst rukt al mijn maskers af.,
En in bloed smeken gebroken lippen me: "niet vasthouden!"
Niet vergeven,
Gedepersonaliseerd.
Verloren in de leegte.
En rampzalig.
Het is moeilijk voor mij, zie je?
Ik ben in stukken gescheurd, kijk!
Mijn roep is zinloos, hoor je dat?
Houd me bij de kracht van de hoop!
Je vervaagt in de gangen
Mijn verloren geloof van de ziel…
De pijn neemt je weg
En woede verbrandt me van binnenuit.…
Ik word gek, schreeuwend: "adem!"
Ik kijk met een trilling van ziel in je koude pupil.,
Maar de gevoeligheid van het lemmet is niet vergelijkbaar met de pijn.
Om van de bruine vlekken af te komen, snijd ik stukjes vlees af.,
Het bestaan van angst en ligt in ons is onverwoestbaar.
Niet vergeven,
Gedepersonaliseerd.
Verloren in de leegte.
En rampzalig.
Het is moeilijk voor mij, zie je?
Ik ben in stukken gescheurd, kijk!
Mijn roep is zinloos, hoor je dat?
Houd me bij de kracht van de hoop!
Je vervaagt in de gangen
Mijn verloren geloof van de ziel…
De pijn neemt je weg
En woede verbrandt me van binnenuit.…
Ik word gek, schreeuwend: "adem!»