Diego El Cigala — Nieblas Del Riachuelo songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Nieblas Del Riachuelo" van Diego El Cigala.
Songteksten
Turbio fondeadero donde van a recalar,
barcos que en el muelle para siempre han de quedar.
Sombras que se alargan en la noche del dolor,
náufragos del mundo que han perdido el corazón.
Puentes y cordajes donde el viento viene a aullar,
barcos carboneros que jamás van a zarpar.
Sordos cementerios de las naves que al morir,
sueñan sin embargo que a la mar han de partir.
Niebla del Riachuelo
amarrado al recuerdo
te sigo esperando.
Niebla del Riachuelo
de ese amor, para siempre,
me vas alejando.
Nunca más volvió,
nunca más la vi,
nunca más su voz nombró mi nombre junto a mí.
Esa misma voz que dijo: «Adiós».
Niebla del Riachuelo
amarrado al recuerdo
te sigo esperando.
Niebla del Riachuelo
de ese amor, para siempre,
me vas alejando.
Nunca más volvió,
nunca más la vi,
nunca más su voz nombró mi nombre junto a mí.
Esa misma voz que dijo: «Adiós».
Sueña, marinero, con tu viejo bergantin,
bebe tus nostalgias en el sordo cafetin…
Llueve sobre el puerto, mientras tanto mi cancion;
llueve lentamente sobre tu desolacion…
Anclas que ya nunca, nunca mqs, han de levar,
bordas de lanchones sin amarras que soltar…
Triste caravana sin destino ni ilusion,
como un barco preso en la «botella del figon»…
(Gracias a Noemi por esta letra)
Songtekstvertaling
Troebele Ankerplaats waar ze gaan landen,
boten die op de steiger voor altijd blijven.
Schaduwen die verlengen in de nacht van pijn,
schipbreukelingen uit de wereld die hun hart hebben verloren.
Bruggen en touwen waar de wind komt om te huilen,
kolenschepen die nooit zullen uitvaren.
Doof schip begraafplaatsen die als ze sterven,
ze dromen er echter van dat ze naar zee moeten.
Stream mist
gebonden aan geheugen
Ik wacht nog steeds op je.
Stream mist
van die liefde, voor altijd,
je duwt me weg.
Hij is nooit teruggekomen.,
Ik heb haar nooit meer gezien.,
zijn stem heeft nooit meer mijn naam naast me genoemd.
Dezelfde stem die zei: "tot ziens."
Stream mist
gebonden aan geheugen
Ik wacht nog steeds op je.
Stream mist
van die liefde, voor altijd,
je duwt me weg.
Hij is nooit teruggekomen.,
Ik heb haar nooit meer gezien.,
zijn stem heeft nooit meer mijn naam naast me genoemd.
Dezelfde stem die zei: "tot ziens."
Droom, Zeeman, van je oude bergantin,
drink je nostalgie in de dove cafetin…
Het regent over de haven, ondertussen mijn lied;
het regent langzaam op je verlatenheid.…
Ankers die nooit, nooit mq ' s, moeten nemen,
randen van snackbars zonder snaren om los te maken…
Trieste karavaan zonder lot of illusie,
als een boot vast in de " figon fles»…
(Dank aan Noemi voor deze brief)