Die Toten Hosen — Wir bleiben stumm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wir bleiben stumm" van Die Toten Hosen.
Songteksten
Und was bleibt jetzt aus diesen Jahren,
als alles noch für immer war.
Wir waren jung, ein Leben lang.
Wir glaubten, dass wir unbesiegbar waren.
Nie was bereuen, alles riskieren
und einfach so drauflos marschieren.
Als hätten wir das selbe Ziel,
als würde es ewig so weiter gehen.
Doch irgendwann verliert man sich
und jeder nimmt seinen eigenen Weg
Und unser Spruch, wir bauten drauf
irgendjemand passt schon auf uns auf.
Wir waren naiv und oft zu laut.
Wir haben uns selber immer zuviel geglaubt.
Als hätten wir das selbe Ziel,
doch jeder geht seinen eigenen Weg.
Wir nehmen's hin, bleiben stumm dabei,
weil uns nichts anderes übrig bleibt.
Weil nichts übrig bleibt,
nichts übrig bleibt
Und als der Spaß vorbei ist
nach den frühen, wilden Jahren,
fahrt einer Richtung Aufstieg
und sein Ticket ist bezahlt.
Ein anderer sitzt auf der Straße,
hält nichts in seiner Hand.
Und er weiß er bleibt Schwarzfahrer,
ein verdammtes Leben lang.
Und manche waren nie mehr gesehen.
Und ich frage mich, wo sie heuf sind.
Auch wenn ich uns manchmal vermiss,
es war gut wie's war und es ist gut wie's ist.
Denn es gibt kein gemeinsames Ziel,
jeder geht seinen eigenen Weg.
Wir nehmen's hin, bleiben stumm dabei,
weil uns nichts anderes übrig bleibt.
Weil nichts übrig bleibt,
nichts übrig bleibt.
Weil nichts übrig bleibt,
nichts übrig bleibt.
Songtekstvertaling
En wat er nu overblijft van die jaren toen alles nog voor altijd was.
We waren een heel leven jong.
We geloofden dat we onoverwinnelijk waren.
Nooit ergens spijt van hebben, alles riskeren en gewoon zo marcheren.
Alsof we hetzelfde doel hadden, alsof het eeuwig zou duren.
Maar op een gegeven moment verdwaal je en neemt iedereen zijn eigen weg en ons gezegde, We hebben er op gebouwd dat iemand al voor ons zorgt.
We waren naïef en vaak te luidruchtig.
We hebben onszelf altijd te veel geloofd.
Alsof we hetzelfde doel hadden, maar ieder gaat zijn eigen weg.
We accepteren het, zwijgen omdat we geen andere keuze hebben.
Omdat er niets meer over is, blijft er niets over en wanneer het plezier voorbij is na de vroege, wilde jaren, rijd een klim richting en zijn Ticket wordt betaald.
Een ander zit op straat en houdt niets in zijn hand.
En hij weet dat hij een leven lang een zwarte chauffeur blijft.
En sommigen werden nooit meer gezien.
En ik vraag me af waar ze vandaag zijn.
Ook al mis ik ons soms, het was zo goed als het was en het is zo goed als het is.
Omdat er geen gemeenschappelijk doel is, gaat iedereen zijn eigen weg.
We accepteren het, zwijgen omdat we geen andere keuze hebben.
Want er blijft niets over, niets blijft over.
Want er blijft niets over, niets blijft over.