Die Allergie — Tausend und eine Nacht songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Tausend und eine Nacht" van Die Allergie.
Songteksten
Wenn die nacht anbricht
Und die stille sticht
Mich so widerlich
Explodiere ich
Und zerreisse mich
Trink mich in den schlaf
Tanke mich voll mit hass
Sehne mich nach dir
Sehne mich nach licht
Sehn mich nach dem aus
Nach dem aus
Denn der himmel bricht
Über mich herein
Und ich fang mich nicht
Ja denn innerlich
Da zerfleisch ich mich
Da zerfleisch ich mich
Da zerfleisch ich mich
Die vergangenheit
Treibt mich vor sich her
Bin schon implodiert
Alles denkt sich schwer
Mich verbrennt die nacht
Komm und lösche mich
Kühl und liebevoll
Du betrügst mich nicht
Mach mich schwer wie blei
Bis der tag anbricht
Denn die stille sticht
Mich so widerlich
Explodiere ich
Und zereisse mich
Denn mein frieden ist voller lärm
Und der wahnsinn still und leer
Tausend nächte lag ich wach
und trank dabei ein ganzes meer
Tausend nächte lag ich brach
und die gedanken viel zu schwer
Denn mein frieden ist voller lärm
Und der wahnsinn still und leer
Denn mein frieden ist voller lärm
Und der wahnsinn still und leer
Tausend nächte lag ich brach
und die gedanken viel zu schwer
Voller lärm
Still und leer
Songtekstvertaling
Wanneer de nacht valt En de stilte Mij opvalt, zo walgelijk ik Ontploffen En scheur me het drinken van mezelf in slaap Tanke mij met haat, verlangen, je verlangen naar het licht Verlangen naar de van Na de uit Omdat de lucht valt Op mij En ik don ' t catch me, omdat ik in scheuren splijten van mij Als ik de scheuren der mij Als ik scheuren splijten mij, De afgelopen Drives me hier Ben implodeert Alles denkt hard Me branden van de nacht Kom op en verwijder mij, Cool en lief, Je bedriegt me laat me niet zwaar als lood tot op de dag van de stilte steken aanbreekt Voor Mij zo walgelijk ik Ontploffen En rip tot mij, Want mijn vrede is vol van lawaai En de waanzin van de lege en stille Duizend nachten lag ik wakker en dronk een hele zee van Duizend nachten was ik brak en de gedachten van mijn vrede is veel te zwaar Voor mijn vrede is vol van lawaai En de waanzin stil en leeg, vol van lawaai En de waanzin van de lege en stille Duizend nachten was ik brak en dacht veel te zwaar en Vol van geluid, Stil en leeg