Die Allergie — Maschinenträume songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maschinenträume" van Die Allergie.
Songteksten
Es kommt schleichend
Tag für tag
Brennt deinen willen aus
Jede gegenwehr versagt
Über folter
Auf zum höchsten punkt
Zum perfekten soldaten
Und deine waffe ist dein mund
Sag mir wie fühlt es sich an
Wenn man leer ist und un scheisse versinkt
Sag mir woran denkt man
Wenn man das leben mit füssen tritt
Und in die braunen fluten springt
Machinen träumen nicht
Machinen denken nicht
Machinen leben nicht
Machinen wehren sich nicht
Träum nicht, leb nicht, denk nicht
Machinen träumen nicht
Machinen denken nicht
Machinen leben nicht
Machinen wehren sich nicht
Wie ein borg im kollektiv
Willenlos - seelenlos
Maschinen träumen nicht
An der nadel des kollektivs
Fällst du langsam aber tief
Träum nicht, leb nicht
Machinen träumen nicht
Machinen denken nicht
Machinen leben nicht
Machinen wehren sich nicht
Träum nicht, leb nicht, denk nicht
Es kommt schleichend tag für tag
Brennt deinen willen aus
Jede gegenwehr versagt
Doch wie ein borg im kollektiv
Fällst du langsam aber tief
Songtekstvertaling
Het dag-tot-dag komt langzaam Branden van je zal het bezwaar niet Op de marteling, naar het hoogste punt van De perfecte soldaat En je wapen is je mond en vertel me hoe het voelt Als een leeg en vn-shit is aan het zinken vertel me wat je denkt Wanneer stap je het leven met de voeten in het bruine water machines droom niet springen machines zijn niet te denken in het leven machines machines niet tegen hem vechten, Droom, leef, denk niet dat machines droom machines denken niet om terug te vechten, niet de machines van het leven machines Zoals een borg in de collectieve wil - zielloze machines droom niet Van de naald van het collectief, u niet, leb niet Vallen langzaam maar diep, Droom, leef, niet door machines droom machines denken brigades zijn geen machines leven machines Droom niet, denk niet dat Het gaat kruipen van dag-tot-dag Branden van de wil van Een weerstand mislukt, Echter, als een borg in de collectieve Val je langzaam maar diep