Дети лабиринта — Последняя ночь songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Последняя ночь" van Дети лабиринта.
Songteksten
Любые раны когда-то превращаются в шрамы…
Вчера мы были детьми, а сегодня мы стары,
А завтра всех нас примет земля в холод своих объятий навеки…
Меня ты знаешь лучше, чем кто-то другой,
Но ты не сможешь помочь мне унять мою боль,
И ты не в силах сыграть эту роль, в которой своею рукой
опустишь мне веки.
Вина кровавый рубин в моем сияет бокале.
Смотри, как нежно солнце прощается с нами,
Смотри, как сладко целует оно землю своими лучами на горизонте.
Ночные сумерки скроют на лицах морщины.
Ослабнут на наших душах тиски и зажимы.
И мы забудем в последнюю ночь ошибки, что совершили
на жизненном фронте.
Хрустальным смехом сердец наполнится воздух.
И ночь последняя будет лунной и звездной.
И будут течь в океаны жизней наших воспоминаний
бурные реки.
Любые раны когда-то превращаются в шрамы…
Сегодня мы снова дети, а вчера были стары,
Но завтра утром нас примет земля в холод своих объятий навеки…
(декабрь 2002)
Songtekstvertaling
Wonden veranderen ooit in littekens.…
Gisteren waren we nog kinderen, en vandaag zijn we oud,
En morgen zal de aarde ons allen in zijn koude omhelzing voor altijd nemen…
Jij kent me beter dan wie dan ook.,
Maar je kunt me niet helpen mijn pijn te verzachten,
En je bent niet in staat om deze rol te spelen, waarin je eigen hand
laat mijn oogleden zakken.
De wijn is een bloedrode robijn in mijn glanzende glas.
Zie hoe zacht de zon ons vaarwel zegt,
Zie hoe lief het de aarde kust met zijn stralen aan de horizon.
De avond zal de rimpels op hun gezicht verbergen.
De visjes en klemmen zullen onze zielen losser maken.
En we vergeten de fouten die we de afgelopen nacht hebben gemaakt.
op het levensfront.
Kristallach van harten zal de lucht vullen.
En de laatste nacht zal maan en sterren zijn.
En zal stromen in de oceanen van het leven van onze herinneringen
stormachtige rivieren.
Wonden veranderen ooit in littekens.…
Vandaag zijn we weer kinderen, en gisteren waren we oud,
Maar morgenochtend zal de aarde ons voor altijd in zijn koude omhelzing nemen...
(December 2002)