Despised Icon — As Bridges Burn songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "As Bridges Burn" van Despised Icon.
Songteksten
Looking through a stained window, I wish for better days.
Yesterday’s promise of brighter colors has been tarnished by shades of deception.
The calendar has been stripped of all its pages.
My watch no longer tells time.
Its rusted gears silently watched the months pass by.
Happiness is a fallacy.
What was taken for granted now seems so precious.
I look back and remember when a smile was as priceless as the sun.
On ne r (c)colte pas toujours ce que l’on sme.
My path slowly ends as bridges burn.
Hardship follows my footsteps.
I try to walk a straight line.
The blood of a martyr runs through my veins.
Desperate thoughts cloud my conscience.
Hope is a withered flower that never dies.
A passage into forlorn.
The blood of a martyr runs through my veins.
Yesterday’s promise of brighter colors has been tarnished by shades of deception.
Struggle to pick up the scattered pieces.
Evanescent hands caress my neck to suffocate the pride that’s left inside.
Calmness only brings back memories.
Suffocate.
I try to sleep and forget what you have ruined.
Songtekstvertaling
Als ik door een gebrandschilderd raam kijk, wens ik betere dagen.
De belofte van gisteren van fellere kleuren is bezoedeld door tinten van bedrog.
De kalender is ontdaan van al zijn pagina ' s.
Mijn horloge zegt niet langer de tijd.
De verroeste versnellingen keken stilletjes toe hoe de maanden voorbij gingen.
Geluk is een misvatting.
Wat nu vanzelfsprekend is, lijkt zo kostbaar.
Ik kijk terug en herinner me dat een glimlach net zo onbetaalbaar was als de zon.
Op ne r (c) colte pas toujours ce que l ' on sme.
Mijn pad eindigt langzaam als bruggen branden.
Ontberingen volgen mijn voetstappen.
Ik probeer een rechte lijn te lopen.
Het bloed van een martelaar stroomt door mijn aderen.
Wanhopige gedachten vertroebelen mijn geweten.
Hoop is een verdorde bloem die nooit sterft.
Een doorgang naar verloren.
Het bloed van een martelaar stroomt door mijn aderen.
De belofte van gisteren van fellere kleuren is bezoedeld door tinten van bedrog.
Worstel om de verspreide stukken op te rapen.
Evanescent hands streelt mijn nek om de trots die er nog in zit te verstikken.
Kalmte roept alleen herinneringen op.
Stikken.
Ik probeer te slapen en te vergeten wat je hebt verpest.