Descend — The Rancorous Paradigm songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Rancorous Paradigm" van Descend.
Songteksten
Enter the era of vain
Serenity lost, the vicious will reign
Embracement of your spiteful egos, the last one of your kind
Accolades to conceit, obfuscation of the mind
Crowning the glorious creation
Evolved into a beast of devastation
Will is lost to a greater desire, the powers within reach
Draining hope of the absent-minded as altruism depletes
Follow now the will of affinity jaded
Rotten to the core, the tolerance faded
Bred from the spawn of a species forlorn
Shards of mankind shattered and torn
Rejected and cast down from the source of our beliefs
The elder writings and the creatures of deceit
Despise all meaning of their pitiful ways
Forgotten and silent in their unmarked graves
Sacrilegious human debris
An offering to the gods of greed
Lying in wait for the ancients to rise
Breathing death and everlasting demise
As you wither away into the blackened shrines
The ones at power a nocturnal divine
A celebration to our greatest deed
Let the feeble rot
Now kill to feed
Fires burn at the heart of your delusion
Failed to see the staring eyes of guilt
Your wicked mind has now reached the conclusion
As the searing void runs you through
Final dying words of a cosmos set aflame
Long forgotten keys to avoid the ardent pain
Bringing forth the full reach of your poison need
Forfeit attempt to halt Armageddon
Once risen as the breed in triumph
A paradigm of rancor, self-inflicted failure
No new beginning
No meaning will be seen
The fall of all marks closure to the cycle
Songtekstvertaling
Betreed het tijdperk van ijdelheid
Serenity lost, the vicious will reign
Omarming van je hatelijke ego ' s, de laatste van jouw soort
Eerbetoon aan verwaandheid, verduistering van de geest
De kroon op de glorieuze schepping
Geëvolueerd tot een beest van verwoesting
Wil is verloren aan een groter verlangen, de krachten binnen bereik
Aftakelende hoop van de verstrooide als altruïsme verslapt
Volg nu de wil van affiniteit
Rot tot in de kern, de tolerantie vervaagde
Gefokt uit het gebroed van een soort verloren
Scherven van de mensheid verbrijzeld en verscheurd
Afgewezen en verstoten van de bron van onze overtuigingen
De oudere geschriften en de wezens van bedrog
Veracht alle Betekenis van hun zielige manieren
Vergeten en stil in hun ongemarkeerde graven
Heiligschennis menselijk puin
Een offer aan de goden van hebzucht
Liggend wachtend tot de ouden herrijzen
Dood en eeuwige dood inademen.
Terwijl je wegkwijnt in de zwarte heiligdommen
Degenen aan de macht een nachtelijke goddelijke
Een viering van onze grootste daad
Laat de zwakkeling Rotten
Nu doden om te voeden
Branden branden in het hart van je waanidee
Faalde om de starende ogen van schuld te zien
Uw boze geest is nu tot de conclusie gekomen
Als de verschroeiende leegte je door
Laatste woorden van een kosmos die in brand staan
Lang vergeten sleutels om de vurige pijn te vermijden
Breng het volledige bereik van je gifbehoefte naar voren
Verbeur poging om Armageddon te stoppen
Eenmaal opgestaan als het ras in triomf
Een paradigma van wrok, zelf toegebrachte mislukking
Geen nieuw begin
Geen betekenis zal worden gezien
De val van alle merken afsluiting van de cyclus