Delirium X Tremens — ….Inside Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "….Inside Me" van Delirium X Tremens.
Songteksten
I awake in the night, lit by the cold light of the open ice,
It’s a calling that forces me to run.
I must stare at the sublime beauty of their motionless hands,
Of their dead faces, of their sterile eyes
That don’t belong to them anymore, they have become more and more
A possession of mine, cause when I’ll end this up they will be me.
I’m like a child in front of the most precious gift,
In front of life belonging to nobody else than me.
I have destroyed.
Lacerated, hit, blinded and regurgitated,
I have made mine what had been given to me for an instant
And now it won’t belong to anyone else because
It won’t be able to escape from where I’ve hidden it! Inside me…
I fall asleep listening in my mind an old creaking record,
Playing the music of their voices, their smiles and their fucking fears
I’m all of this, I’m happiness and fear, flesh and dust.
Nothing will be parted, It’s all encased inside me.
I must melt with their souls, I must consume myself
I perceive their motions inside me, with eyes bulging with terror
I hear them plead for a useless forgiveness that only now can be offered,
Now that we have become one thing.
A mirror waves
Like a wayfarer and I stop in front of him admiring my ego, my power.
I am one, but not alone, I have begun to grow and I just want to go on,
I want more lymph, more flesh to feed me, other food for my flesh.
I’m dreaming, I hear their voices calling from the depths, now it’s them to ask
for me,
Them who need to feed their hate with my soul,
They will prey my corpse to make the reckoning perfect.
Songtekstvertaling
Ik werd wakker in de nacht, verlicht door het koude licht van het Open ijs,
Het is een roeping die me dwingt te vluchten.
Ik moet staren naar de sublieme schoonheid van hun onbeweeglijke handen,
Van hun dode gezichten, van hun steriele ogen.
Die niet meer van hen zijn, ze zijn meer en meer geworden
Een bezit van mij, want als ik dit beëindig, zijn zij mij.
Ik ben als een kind voor het meest kostbare geschenk.,
Voor het leven van niemand anders dan ik.
Ik heb vernietigd.
Gescheurde, geslagen, verblind en uitgebraakt,
Ik heb de mijne gemaakt, wat mij voor een oogenblik was gegeven.
En nu zal het van niemand anders zijn omdat
Hij kan niet ontsnappen waar ik hem verstopt heb. In mij…
Ik val in slaap luisterend in mijn gedachten een oude krakende plaat,
Ze spelen de muziek van hun stemmen, hun glimlach en hun angsten.
Ik ben dit alles, Ik ben geluk en angst, vlees en stof.
Niets zal worden gescheiden, het zit allemaal in me opgesloten.
Ik moet smelten met hun zielen, ik moet mezelf consumeren
Ik zie hun bewegingen in mij, met ogen die uitpuilen van angst.
Ik hoor ze om een nutteloze vergeving vragen die alleen nu kan worden aangeboden.,
Nu dat we één ding zijn geworden.
Een spiegelgolven
Als een zwerver en ik stop voor hem om mijn ego, mijn kracht te bewonderen.
Ik ben een, maar niet alleen, Ik ben begonnen te groeien en Ik wil gewoon doorgaan,
Ik wil meer lymph, meer vlees om me te voeden, ander voedsel voor mijn vlees.
Ik droom, ik hoor hun stemmen roepen vanuit de diepte, nu zijn zij het om te vragen
voor mij,
Zij die hun haat met mijn ziel moeten voeden,
Ze zullen mijn lijk proosten om de afrekening perfect te maken.