Deine Lakaien — The Cabin Door songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Cabin Door" van Deine Lakaien.
Songteksten
i stood on the deck
all night long, all night long
watching the gangplanks
all night long, all night long
while the parties lasted
in lavish staterooms, lavish staterooms
the decks rumbling with guests
in lavish staterooms, lavish staterooms
and she sat in her cabin
the eyes fixed on the door
as the hours moved
toward dawn, toward dawn
i was convinced he survived
toward dawn, toward dawn
to know our destination
nothing remained, nothing remained
can’t find our ship
nothing remained, nothing remained
and she sat in her cabin
the eyes fixed on the door
as the people waved from the pier
the lights grew small, lights grew dim
a proud ship into the current
lights grew small, lights grew dim
and i stood at the reil
for as long as i could
i’ve been watching the light
for as long as i could
and she sat in her cabin
the eyes fixed on the door
i knew it was almost morning
a danger close, danger close
as we sailed along the shore
perilously close, so close
as i opened up the cabin
and i looked into those eyes
i have never felt like this
as i looked into those eyes
and i said
«father won’t find, we are save»
Songtekstvertaling
ik stond op het dek
de hele nacht lang, de hele nacht lang
kijken naar de gangplanken
de hele nacht lang, de hele nacht lang
zolang de partijen duurden
in overvolle staterooms, overvolle staterooms
het dek rommelt met gasten
in overvolle staterooms, overvolle staterooms
en ze zat in haar hut.
de ogen gefixeerd op de deur
als de uren bewogen
naar de dageraad, naar de dageraad.
ik was ervan overtuigd dat hij het overleefde.
naar de dageraad, naar de dageraad.
om onze bestemming te kennen
er bleef niets over, niets bleef over
ik kan ons schip niet vinden.
er bleef niets over, niets bleef over
en ze zat in haar hut.
de ogen gefixeerd op de deur
als de mensen zwaaiden van de pier
de lichten werden klein, de lichten werden dim
een trots schip in de stroming
licht werd klein, licht werd dim
en ik stond aan de reil
zo lang als ik kon.
ik heb naar het licht gekeken.
zo lang als ik kon.
en ze zat in haar hut.
de ogen gefixeerd op de deur
ik wist dat het bijna ochtend was.
een gevaar dichtbij, gevaar dichtbij
terwijl we langs de kust zeilden
gevaarlijk dichtbij, zo dichtbij.
toen ik de hut opende
en ik keek in die ogen
ik heb me nog nooit zo gevoeld.
toen ik in die ogen keek
en ik zei:
"vader zal het niet vinden, wij zijn gered»