Deeds Of Flesh — The Endurance songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Endurance" van Deeds Of Flesh.
Songteksten
In the days of old
Journeys to the middle of sea
Brought fortunes from the products
Of monsters
Yet one such fateful journeys would prove
Trying to even the most hardened sea bearer
For the beasts of the sea would take their revenge
On a vessel of maritime lore
Somewhere in the deep south
Near the grounds of great white beasts
The ship approached to pillage them for their greed
When one struck back, the vessel took to the deep
Now abondoned, stranded on small open boats
Three doomed parties left on the open sea
What lye ahead was ninety days
To endure the harsh elements and insanity
Nothing but hard bread and stale water
A diet of ocean slavery
When the storm came to feed
The crew was left with nothing
Left starving and hungry
Winds of unbelievable nature
Waves upon waves, the beating
Watching the bailing till morning
The rain it never goes away
The nights never seem to end
Day by day the famine grows worse
Exposed to the full force of the meridian sun
Without shield, the burning influence pierces through skin
The thirst unbearable, fastly wasting away
Dying from the elements
One boat lost at sea
Survival would soon turn to depravity
And out they spoke
And out they spoke for lots of flesh and blood
And who should die
And who should die for a fellow’s food
As one fell to weakness
The corpse ready to be disposed
In the sea
Lying there like a tasty meal of salty meat
In that, they should find relief from present sufferings
So preparations were made to preserve the meat
From spoilage
Separate the limbs — Cut the flesh from bones
Open the chest — Take out the heart
Now the cravings of nature
Could be eagerly devoured
A most deplorable and affecting picture
Of suffering and misery
Songtekstvertaling
In the days of old
Reizen naar het midden van de zee
Bracht fortuinen van de producten
Van monsters
Maar zo ' n noodlottige reis zou bewijzen
Proberen zelfs de meest geharde zeedrager
Want de beesten van de zee zouden hun wraak nemen.
Op een schip van maritieme kennis
Ergens in het diepe zuiden
In de buurt van grote witte dieren
Het schip naderde hen om hen te plunderen voor hun hebzucht.
Toen men terugsloeg, nam het vaartuig de diepte in.
Nu neergestort, gestrand op kleine open boten.
Drie verdoemde partijen op de open zee
Wat loog er voor ons lag, was negentig dagen.
Om de harde elementen en waanzin te verdragen
Alleen maar hard brood en oud water.
Een dieet van oceaanslavernij
Toen de storm kwam om zich te voeden
De bemanning had niets.
Uitgehongerd en hongerig achtergelaten
Wind van ongelooflijke natuur
Golven op golven, het slaan
Kijken naar de borg tot de ochtend
De regen het gaat nooit weg
De nachten lijken nooit te eindigen
Dag na dag wordt de hongersnood erger.
Blootgesteld aan de volle kracht van de meridiaanse zon
Zonder Schild doorboort de brandende invloed door de huid
De dorst ondraaglijk, snel wegkwijnen
Sterven van de elementen
Een boot verloren op zee
Overleven zou snel veranderen in verdorvenheid.
En daar spraken ze.
En ze spraken voor veel vlees en bloed.
En wie moet er sterven?
En die zou moeten sterven voor het eten van een medemens.
Als men viel aan zwakte
Het lijk is klaar om te worden verwijderd.
In de zee
Daar liggend als een smakelijke maaltijd van zout vlees
Daarin moeten zij verlichting vinden van het huidige lijden.
Dus werden er voorbereidingen getroffen om het vlees te bewaren.
Uit bederf
Scheid de ledematen-snij het vlees van de beenderen
Open de borst-haal het hart eruit
Nu de verlangens van de natuur
Kan gretig verslonden worden.
Een zeer betreurenswaardig en beïnvloedend beeld
Van lijden en ellende