Declan de Barra — A City Somewhere songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A City Somewhere" van Declan de Barra.
Songteksten
I used to be a fisherman
Until they took away my sea
I used to be a lover once
Until she went away from me
Now I only sail my sea in dreams
I’m kissing ghosts, it seems
The comfort of oblivion
Is where you’ll find me most
The rushing fields, the rushing waves
The simply joy of touch
Now hoping for another one
A reason to exist
A fleeting glance, a skyward slide
In unison we dance
Towards all the dreams of breathless joy
That leave you in a trance
In a city of ten million
I can’t find a single soul
No one to numb the loneliness
That tears a mortal hole
If I can make it through tonight
I know I’ll be okay
And so I hang on through the hours
Till the breaking of the day
I used to see in colour
Now I only see in grey
I used to have a purpose once
Until she went away
Maybe there’s another touch
Another smile that saves
Maybe I’ll find a sea
Maybe I’ll sail again
I used to believe in everything
Till they burned away the sky
I believed in all the golden dreams they sold Until they bled me dry
I loved the taste of innocence
Till they salted all the earth
The sweetness of a simple truth
Is now a saccharin joke
And I used to be the happy one
I used to feed on hope
Now I sit alone at night
And argue with these ghosts
In a city of ten million
I can’t find a single soul
No one to numb the loneliness
That tears a mortal hole
If I can make it through tonight
I know I’ll be okay
And so I hang on through the deadly hours
Till the breaking of the day
And a million pretty buildings
Can’t cure a lonely soul
And a million drinks and photographs
Can’t fill this empty hole
So I’m walking by the riverbank
And I’m counting every bridge
Trying to figure out what went wrong
How did I reach this place
Strangers through the restaurant windows
Holding each others hands
And I’m watching now as they speak a life
With a single loving glance
Spitting epithets at a wounded pride
I swallow hard
I turn the key to a silent room
Where all has died inside
I’m sitting naked in the darkness
Questioning my own skin
As I shake and fight the urge to collapse
And let the darkness win
In a city of ten million
I can’t find a single soul
Songtekstvertaling
Ik was vroeger Visser.
Totdat ze mijn zee wegnamen
Ik was ooit een minnaar.
Tot ze bij me weg ging.
Nu zeil ik alleen nog maar in dromen over mijn zee
Ik kus geesten, lijkt het
Het comfort van de vergetelheid
Is waar je me het meest zult vinden
De stromende velden, de stromende golven.
De vreugde van aanraking
Nu hopend op een andere
Een reden om te bestaan
Een vluchtige blik, een Skyward slide
Samen dansen we
Naar alle dromen van ademloze vreugde
Dat je in een trance laat
In een stad van tien miljoen
Ik kan niemand vinden.
Niemand om de eenzaamheid te verdoven
Dat verscheurt een sterfelijk gat
Als ik vanavond door kan komen
Ik weet dat het goed komt.
En dus blijf ik door de uren heen
Tot de dag des oordeels.
Ik zag vroeger in kleur
Nu zie ik alleen in het grijs
Ik had ooit een doel.
Tot ze wegging.
Misschien is er nog een aanraking.
Nog een glimlach die redt
Misschien vind ik een zee
Misschien zeil ik weer.
Ik geloofde altijd in alles.
Tot ze de lucht wegbrandden
Ik geloofde in alle gouden dromen die ze verkochten tot ze me leegbloedden.
Ik hield van de smaak van onschuld
Tot ze de hele aarde gezouten hebben
De zoetheid van een simpele waarheid
Is nu een sacharine grap
En ik was de gelukkige
Ik voedde me met hoop.
Nu zit ik ' s nachts alleen.
En redetwisten met deze geesten.
In een stad van tien miljoen
Ik kan niemand vinden.
Niemand om de eenzaamheid te verdoven
Dat verscheurt een sterfelijk gat
Als ik vanavond door kan komen
Ik weet dat het goed komt.
En dus hou ik de dodelijke uren vol.
Tot de dag des oordeels.
En een miljoen mooie gebouwen
Kan een eenzame ziel niet genezen
En een miljoen drankjes en foto ' s
Kan dit lege gat niet vullen
Dus ik loop langs de rivieroever
En ik tel elke brug.
Ik probeer erachter te komen wat er mis ging.
Hoe ben ik hier gekomen?
Vreemden door de ramen van het restaurant
Elkaars hand vasthouden
En ik kijk nu toe terwijl ze een leven spreken
Met een enkele liefdevolle blik
Spuwende bijnamen van een gewonde trots
Ik slik hard
Ik draai de sleutel naar een stille kamer
Waar alles van binnen is gestorven
Ik zit naakt in de duisternis
Mijn eigen huid in twijfel trekken
Als ik schud en vecht tegen de drang om in te storten
En laat de duisternis winnen
In een stad van tien miljoen
Ik kan niemand vinden.