Deception Of A Ghost — The Perpetual songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Perpetual" van Deception Of A Ghost.
Songteksten
That’s just how it is Everyday the never-ending push and pull
The constant cycle of eat-sleep-repeat
The perpetual
Grinding of teeth and gears
We barely fit the mold
Our shells are chipped and dented
We look weathered and we feel worse
The spark feels like it’s almost gone
We aren’t setting a fire in anyone’s heart tonight
So don’t count on us But don’t count us out
We will see what we’re made of When the dust settles to the ground
Skin like concrete (skin like concrete)
Fingers worked to the bone
Without a challenge there can’t be true motivation
Then suddenly in the dark
A small ember, a small spark
The swelling of our hearts
A rush of blood and oxygen
Ignite the fire
A feeling of rebirth
Ignite the fire
This forgotten feeling
Will we let this fire burn out of control?
Will we nurture these embers, keep the fire burning inside?
And allow new thoughts, new hopes, new dreams to flourish
In this all but forgotten fucking body
We are the creatures of habit
Do we have what it take to inspire and ascend?
We are the creatures of habit
Do we have what it take to inspire and ascend?
These tired hands
This shaky soul (shaky soul)
The weak neck that holds our burden minds
It’s so easy to seem broken
The bad bones, the broken hearts
Without a challenge there can’t be motivation
Without a spark, a lonely ember
We will fail, we will break
Stuck in the cold alone
Songtekstvertaling
Dat is gewoon hoe het is elke dag de nooit eindigende duw en trek
De constante cyclus van eat-sleep-repeat
De eeuwige
Slijpen van tanden en tandwielen
We passen nauwelijks in de schimmel.
Onze schelpen zijn gechipt en gedeukt.
We zien er verweerd uit en we voelen ons slechter.
De vonk voelt alsof hij bijna weg is.
We steken vanavond geen brand in iemands hart.
Dus reken niet op ons, maar reken niet op ons.
We zullen zien waar we van gemaakt zijn als het stof op de grond neerdaalt.
Huid als beton)
Vingers tot op het bot
Zonder uitdaging kan er geen echte motivatie zijn.
Dan plotseling in het donker
Een kleine ember, een kleine vonk
De zwelling van onze harten
Een stroom van bloed en zuurstof
Steek het vuur aan.
Een gevoel van wedergeboorte
Steek het vuur aan.
Dit vergeten gevoel
Laten we dit vuur uit de hand lopen?
Zullen we deze kolen voeden, het vuur binnen laten branden?
En laat nieuwe gedachten, nieuwe hoop, nieuwe dromen bloeien
In dit bijna vergeten lichaam.
Wij zijn gewoontedieren.
Hebben we wat nodig is om te inspireren en op te stijgen?
Wij zijn gewoontedieren.
Hebben we wat nodig is om te inspireren en op te stijgen?
Deze vermoeide handen
Deze wankele ziel)
De zwakke nek die onze last minds vasthoudt
Het is zo makkelijk om gebroken te lijken.
De slechte botten, de gebroken harten
Zonder uitdaging kan er geen motivatie zijn.
Zonder een vonk, een eenzame ember
We zullen falen, we zullen breken
Vast in de kou alleen