Decadence — Wasteland songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wasteland" van Decadence.
Songteksten
All covered in a sandy desert haze
The fallout turned it all into a blaze
Left alone in this land of nothingness
Always facing the common weakness
Clad in leather to roam the land
Breathing for survival while crawling in the sand
Only living for my own self
The biggest mistake is to trust someone else
A silent whisper recalling a memory
Remembering something that once was my family
The world before is past and gone
Life in wasteland just begun
My name they call, Mad is the given one
Shouldn’t have survived was supposed to die
Alone there, all close are out of sight
All I have now is my dismal life
In front of me there’s nothing but dust
Far has past the will for life and lust
All who cared are far away
The last memories of pre war are to fade
Kill all that lives in self defense
All that is left is to scavenge and cleanse
Find another town to watch and explore
Find yet others who cry and mourn
No fear left only hate
Is this my final fate?
A silent whisper recalling a memory
Remembering something that once was my family
The world before is past and gone
Life in wasteland just begun
My name they call, Mad is the given one
Shouldn’t have survived was supposed to die
Die, die, die
Songtekstvertaling
Allemaal bedekt met een zandwoestijn.
De gevolgen maakten er een vuur van.
Alleen gelaten in dit land van het niets
Altijd geconfronteerd met de gemeenschappelijke zwakte
Gekleed in leer om over het land te zwerven
Ademend om te overleven terwijl je in het zand kruipt
Ik leef alleen voor mezelf.
De grootste fout is om iemand anders te vertrouwen.
Een stille fluistering herinnerend aan een herinnering
Iets herinneren dat ooit mijn familie was
De wereld ervoor is voorbij en weg
Het leven in woestenij is net begonnen.
Mijn naam noemen ze, gek is de gegeven
Ik had het niet moeten overleven. Ik had moeten sterven.
Alleen daar, zijn ze allemaal uit het zicht.
Alles wat ik nu heb is mijn sombere leven.
Voor me is er alleen maar stof.
Ver voorbij de wil naar leven en lust
Iedereen die er om gaf is ver weg.
De laatste herinneringen van voor de oorlog zullen vervagen.
Dood alles wat leeft uit zelfverdediging.
Het enige wat overblijft is te zoeken en te reinigen.
Zoek een andere stad om te kijken en te verkennen
Vind nog anderen die huilen en rouwen
Geen angst meer alleen haat
Is dit mijn laatste lot?
Een stille fluistering herinnerend aan een herinnering
Iets herinneren dat ooit mijn familie was
De wereld ervoor is voorbij en weg
Het leven in woestenij is net begonnen.
Mijn naam noemen ze, gek is de gegeven
Ik had het niet moeten overleven. Ik had moeten sterven.
Sterf, sterf, sterf