Debra Cowan — Dreadful Ghost (trad) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dreadful Ghost (trad)" van Debra Cowan.
Songteksten
It’s of a sailor of whom I write,
Unto the seas he took great delight,
Two maidens fair he did beguile,
And those two maidens he had with child,
Oh, one of them, for public shame,
Unto some handsome grove she came,
And there, at length, to end all strife,
She cut it there, the thread of life.
She hung herself down from a tree,
Where two men a-hunting did her see,
They got a knife and they cut her down,
And on her bosom a note was found,
And this was writ in letters large:
«Don't bury me, I do you charge,
But leave me on the ground here to lie,
So that maids may see me as they pass by.
«Let them take warning by my fate,
And end this folly before it’s too late.»
And while on land she plagued him so,
Unto the seas at he was forced to go.
One morning on the topmast high,
A little boat he chanced to spy,
A little boat with a large crew of men,
And a female ghost who stood up then.
Down decks, down decks this young man goes,
And he greets the captain in his morning clothes,
He says, «Captain, Captain, stand my defense,
For I see a spirit a-coming hence.»
So up on decks this captain goes,
And there he spies the dreadful ghost,
She says, «Captain, Captain, come tell me true,
Does such a man sail among your crew?»
«It was in St. Taliens this young man died,
And it’s in St. Taliens his body lies.»
She says, «Captain, Captain, don’t tell me so,
For he’s sailing down in your ship below.
«And if you don’t bring him up to me,
A mighty storm that you shall see,
It will cause both you and your gallant men to weep,
It will leave you slumbering in the deep.»
Down decks, down decks this captain goes,
And he brings this young man up to his foes,
And when she fixed her grim eye on him,
It caused a trembling in every limb.
«Oh, don’t you remember when I was a maid,
You caused my poor trembling heart to bleed;
Now I’m a spirit I’ve come for thou,
You baulked me once but I’ve got you now.»
Down in her boat she forced him,
Down in her boat he was forced for to go,
And as he did, we all did admire,
For the boat went down in a flame of fire
And as it sunk, she rose again,
And aye she sang this mournful strain:
«You sailors all who are left behind,
Never prove false to young womankind.»
Songtekstvertaling
Het is van een Zeeman van wie ik schrijf,
Naar de zeeën nam hij veel genoegen.,
Twee schone Maagden.,
En die twee meisjes die hij had met een kind,
Oh, een van hen, voor publieke schaamte,
Naar een mooi bos kwam ze,
En daar, eindelijk, om alle strijd te beëindigen,
Ze sneed het daar, de draad van het leven.
Ze hing zichzelf op aan een boom.,
Waar twee mannen op jacht waren zag ze,
Ze hebben een mes en ze snijden haar neer.,
En op haar boezem werd een briefje gevonden.,
En dit was geschreven in grote letters.:
"Begraaf me niet, ik klaag je aan,
Maar laat me hier op de grond liggen.,
Zodat dienstmeisjes me kunnen zien als ze voorbij komen.
"Let them take warning by my fate,
En maak een eind aan deze dwaasheid voor het te laat is.»
En op het land teisterde zij hem.,
Naar de zee werd hij gedwongen om te gaan.
Op een ochtend op de topmast,
Een kleine boot die hij probeerde te bespioneren.,
Een kleine boot met een grote bemanning van mannen,
En een vrouwelijke geest die toen opstond.
Naar beneden, naar beneden deze jongeman gaat,
En hij groet de kapitein in zijn ochtendkleren,
Hij zegt: "kapitein, kapitein, verdedig mij.,
Want ik zie een geest komen.»
Dus op dek deze kapitein gaat,
En daar bespioneert hij de vreselijke geest,
Ze zegt: "kapitein, kapitein, kom me de waarheid vertellen.,
Vaart zo ' n man onder uw bemanning?»
"Het was in St. Taliens deze jongeman stierf,
En het is in St. Taliens zijn lichaam liegt.»
Ze zegt: "kapitein, kapitein, zeg dat niet.,
Want hij vaart naar beneden in uw schip.
"En als je hem niet naar mij brengt,
Een geweldige storm die jullie zullen zien.,
Het zal u en uw dappere mannen doen huilen.,
Dan slaap je in de diepte.»
Op het dek, op het dek deze kapitein gaat,
En hij brengt deze jongeman naar zijn vijanden.,
En toen zij haar blik op hem richtte.,
Het veroorzaakte een trilling in elke ledemaat.
"Oh, weet je niet meer toen ik een dienstmeid was,
Je liet mijn trillende hart bloeden.;
Nu ben ik een geest Ik ben gekomen voor jou,
Je hebt me een keer gehuild, maar nu heb ik je.»
In haar boot dwong ze hem.,
In haar boot werd hij gedwongen om te gaan.,
En zoals hij deed, bewonderden we allemaal,
Want de boot ging neer in een vuurvlam.
En toen het zonk, stond ze weer op.,
En ja, ze zong deze treurige stam.:
"Jullie matrozen die allemaal achterblijven,
Bewijs nooit vals tegen jonge vrouwen.»