ДДТ — Правда на правду songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Правда на правду" van ДДТ.
Songteksten
Страна швыряла этой ночью мутной сволочью.
И разменяв добро на зло, как деньги старые на новые,
Рванула асфальт, когда он на щеке, как водка с горечью,
И окна, окна были первые готовые.
И зло на заливном коне взмахнуло шашкою.
Добро, оно всегда без кулаков, трясло культяшками.
Пыталась жалость убедить, помочь опомниться,
Но всё быстрее и точней летела конница.
Аплодисменты. На манеж под звездным куполом
Повыпускала ночь зверей и замяукала,
И заалекала, вспотела, вмиг состарилась,
И побледнела, и струхнула, и затарилась
Чем бог послал, а черт, а черт, а черт подсунул им,
А он ведь старый театрал, ха-ха, он любит грим.
Тела вдруг стали все огромные да полые,
И пьяница сапожник — память нам оставил пленки голыми.
Правда на правду,
Вера на икону,
А земля да на цветы,
Это я да это ты.
Страна швыряла этой, этой ночью сволочью.
Закат, когда он на щеке как водка с горечью.
Страх покрывал все матом, будто потом, страх брел по городу.
Ночное небо было дотом, оно еще напоминало чью-то бороду…
Провинция зевала, грустно нервно в телевизоры.
А кто-то просто шел домой и ел яичницу,
Дышали трупы тихо, мерно под скальпелем провизора,
А кто-то в зеркале вертел уже своею личностью.
Страну рвало, она согнувшись пополам искала помощи,
А помощь танков по лоткам давила овощи.
Аплодисменты, бис, везде ревело зрелище,
Стреляло право по беде — увидишь где еще?
Страна рыдала жирной правдой, так и не поняв истины.
Реанимация визжала, выла бабой, последней пристанью.
Пенсионеры с палками рубились в городки с милицией,
А репортеры, с галками, их угощали блицами.
Судьба пила, крестясь, и блядовала с магами,
Брели беззубые старухи да с зубами флагами.
Да, повар голод подмешал им в жидкий суп довольно пороху,
Герои крыли тут и там огнем по шороху.
И справедливость думала занять чью-либо сторону,
Потом решила, как всегда, пусть будет смерти поровну.
Да погибали эти окна, эти крыши первыми.
Все пули были здесь равны все мысли верными.
Аплодисменты, бис, везде ревело зрелище.
Стреляло право по беде — увидишь где еще.
И лишь в гримерке церкви пустота, в тиши да в ладане,
Где высота да простота, где баррикады ада нет.
Она горела в вышине, без дыма пламени.
Я на колени тоже встал, коснувшись этого единственного знамени.
Страна швыряла прошлой ночью мутной сволочью.
Страна скребла лопатой утром по крови покрытой инеем.
Да по утрам вся грязь, все лужи отражают синее.
Асфальт когда он на щеке, как водка с горечью.
На память фото пирамид с пустыми окнами-глазницами,
Аплодисменты, чудный вид, с листом кленовым да с синицами.
А будущее, что только родилось, беззвучно плакало,
А время тикало себе, а сердце такало.
Еще!
Songtekstvertaling
Het land gooide modderig uitschot die avond.
En het goede voor het kwade ruilen, als het geld het oude Voor het nieuwe.,
Scheurde het asfalt als het op de wang is, als wodka met bitterheid,
En de ramen, de ramen waren als eerste klaar.
En het kwaad op het paard zwaaide met een sabel.
Goed, het is altijd zonder Vuisten, schudde stompen.
Ik probeerde mijn medelijden te overtuigen, om me te helpen tot bezinning te komen.,
Maar de cavalerie vloog sneller en nauwkeuriger.
Applaus. Naar de arena onder de sterrenkoepel
Povypuskali nachtdieren en gemaaid,
En sarekula, zweetend, werd plotseling oud,
En bleek, en bang, en Zatar
Dan God zond, en de duivel, en de duivel, en de duivel gleed hen uit.,
En hij is een oude theaterman, haha, hij houdt van make-up.
De lichamen werden plotseling enorm en hol.,
En de dronken schoenmaker-herinnering liet ons films naakt achter.
Trouw aan de waarheid,
Vertrouwen in het pictogram,
En de grond op de bloemen,
Ik ben het en jij bent het.
Het land gooide dit, dit nacht tuig.
Zonsondergang, als het op de wang is als wodka met bitterheid.
Angst bedekte alles met een Mat, alsof toen, angst dwaalde door de stad.
De nachthemel was een pillendoos, en het leek nog steeds op iemands baard. …
De provincie gaapte, helaas nerveus bij de tv ' s.
En iemand ging naar huis en at eieren.,
De lijken ademden zachtjes onder het scalpel van de apotheker.,
En iemand in de spiegel draaide al met zijn eigen persoonlijkheid.
Het land was aan het braken, gebogen dubbel, op zoek naar hulp,
En de hulp van tanks op dienbladen vermalen groenten.
Applaus, toegift, overal brulde het spektakel,
Waar anders?
Het land weende de vette waarheid, begreep nooit de waarheid.
Reanimatie schreeuwde, huilde Baba, de laatste pier.
Gepensioneerden met stokken werden neergehaald in steden met de politie,
En de verslaggevers, met jackdaws, behandelden ze tot blitzes.
Het lot dronk, stak zichzelf over, en Kloot met goochelaars. ,
Oude vrouwen zonder tanden en vlaggen liepen langs.
Ja, de kokkin heeft ze gemengd in de vloeibare soep. heel veel buskruit.,
Helden Wingerden hier en daar, vuur op ritsel.
En ik dacht er niet aan om partij te kiezen.,
Toen besloot ik, Zoals altijd, om de dood gelijk te laten zijn.
Ja, Deze ramen, deze daken waren de eerste die omkwamen.
Alle kogels waren hier gelijk. alle gedachten waren juist.
Applaus, toegift, overal brulde het spektakel.
Je zult zien waar anders.
En alleen in de kleedkamer van de kerk is leeg, in stilte en in wierook,
Waar hoogte en eenvoud zijn, waar geen barricade van de hel is.
Het brandde omhoog, zonder de rook van de vlam.
Ik zit op m ' n knieën, stond op en raakte dit ene spandoek aan.
Het land gooide modderig uitschot gisteravond.
Het land schraapte ' s morgens met een schep op het bloed bedekt met vorst.
Ja, in de ochtend, alle modder, alle Plassen reflecteren blauw.
Asfalt als het op je wang zit, als wodka met bitterheid.
Foto van piramides met lege oogkassen voor het geheugen,
Applaus, een prachtig uitzicht, met een esdoornblad en tieten.
En de toekomst die net geboren werd, in stilte weende,
En de tijd tikte zichzelf, en het hart van takalo.
Meer!