David Rovics — The Dying Firefighter songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Dying Firefighter" van David Rovics.
Songteksten
I saw the plane hit the building
The flames and the billowing smoke
I saw the glass, paper, metal and stone
Everything shattered and broke
I was there with my people
Engine Company 24
We rushed into the building
Got as far as the 35th floor
The black smoke and the heat was like nothing
I’d seen in all of my years
With each step in that blazing inferno
You could feel destiny near
In the midst of the falling girders
The sheet rock and God knows what else
I tried to find the survivors
Those who made it to the stairwells
I carried the wounded to safety
If that’s what you might call the street
With bodies and boulders and metal
All crashing down by your feet
As #2 was collapsing
When only ten floors still stood
Everything was falling around me Like it was made out of cardboard and wood
It was just then I heard someone
Trapped underneath the debris
I started pulling at something
And that’s when the fire got me I was pinned 'neath the rubble
And the flames were licking my coat
And the pain, the unbearable agony
And then that was all that she wrote
But I just wish I could tell you
Before I am taken away
That I’ve seen a lot of this world
And there’s something that I gotta say
I don’t believe in politics
I believe in the human race
I believe in the goodness of people
In New York or some far-away place
I believe in my daughter
And I believe in my wife
And may nobody’s father be taken
To avenge the loss of my life
People may call me a brave man
And this may very well be But the firefighters of Kabul
Are just as brave men as me
Songtekstvertaling
Ik zag het vliegtuig het gebouw raken.
De vlammen en de rijzende rook
Ik zag het glas, papier, metaal en steen.
Alles verbrijzeld en gebroken
Ik was daar met mijn mensen.
Motorbedrijf 24
We renden het gebouw in.
Tot de 35e verdieping.
De zwarte rook en de hitte was als niets.
Ik had in al mijn jaren
Bij elke stap in die brandende hel.
Je kon het lot in de buurt voelen
In het midden van de vallende balken
The sheet rock and God weet wat nog meer
Ik probeerde de overlevenden te vinden.
Degenen die de trappen haalden.
Ik bracht de gewonden in veiligheid.
Als dat is wat je zou kunnen noemen de straat
Met lichamen en keien en metaal
Alles stort neer bij je voeten.
Toen #2 instortte
Toen er nog maar tien verdiepingen waren
Alles viel om me heen alsof het gemaakt was van karton en hout.
Het was net toen ik iemand hoorde
Gevangen onder het puin.
Ik begon ergens aan te trekken.
En toen kreeg ik het vuur. Ik zat vast in het puin.
En de vlammen likken mijn jas
En de pijn, de ondraaglijke pijn
En dat was alles wat ze schreef.
Maar ik wou dat ik je kon vertellen
Voordat ik word weggenomen
Dat ik veel van deze wereld heb gezien
En er is iets dat ik moet zeggen
Ik geloof niet in politiek.
Ik geloof in het menselijk ras.
Ik geloof in de goedheid van mensen.
In New York of ergens ver weg.
Ik geloof in mijn dochter.
En ik geloof in mijn vrouw
En dat niemands vader meegenomen mag worden.
Om het verlies van mijn leven te wreken
Mensen mogen me een dappere man noemen.
En dit kan heel goed zijn, maar de brandweer van Kabul
Zijn net zo dapper als ik.