David Roth — John & Josie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "John & Josie" van David Roth.
Songteksten
John and Josie’s only child, young and handsome, fast and wild
Joined the army at eighteen, left the army at eighteen
Drifted then from job to job, town to town and love to love
Seven years forever til young Johnny came marching home
But Johnny wasn’t looking well, went into the hospital
Days turned into several weeks, Johnny kept on losing weight
Josie said to John «Sit down», John cried «Oh God, not my son»
Johnny left at twenty five, a hole as big as Jupiter
Nothing stronger than the love John and Josie had for Johnny
Threw him his last birthday party, no one from the family came
No one from the family came, turned John and Josie’s grief to shame
Shame to anger, anger pain, nothing they needed more of Two years gone, the telephone is ringing in the dim-lit den
Beneath the wooden crucifix that John had punched the day he learned
That Johnny wouldn’t live much longer, now a voice said to his father
«John, we have a baby here and no one seems to want him
The baby doesn’t have his parents, two months old and with their virus."
Josie grabbed the phone from John, the two of them said «Yes, yes, yes»
So John and Josie, over sixty, taking in a brand new baby
Named him Paul Antonio, Johnny would have loved him
Nothing stronger than the love that John & Josie had for Johnny
The same love that they have for Paul, they’re starting up the wheel again
And of the fear the same could happen, losing Paul before his time comes
John and Josie look right past it, they’re basking in love’s mighty presence
John and Josie don’t have time
They’re basking in love’s mighty presence
Songtekstvertaling
John en Josie ' s enig kind, jong en knap, snel en wild
Hij ging bij het leger op z 'n achttiende, verliet het leger op z' n achttiende.
Van baan naar Baan, stad naar stad en liefde naar liefde
Zeven jaar voor altijd totdat Johnny naar huis marcheerde.
Maar Johnny zag er niet goed uit, ging het ziekenhuis in.
Dagen werden weken, Johnny bleef afvallen.
Josie zei tegen John "ga zitten", John riep "Oh God, niet mijn zoon" »
Johnny vertrok op 25, een gat zo groot als Jupiter.
Niets is sterker dan de liefde die John en Josie hadden voor Johnny.
Gaf hem zijn laatste verjaardagsfeestje, niemand van de familie kwam.
Niemand van de familie kwam, maakte John en Josie ' s verdriet tot schande.
Schande om woede, woede pijn, niets dat ze meer nodig hadden van twee jaar geleden, de telefoon rinkelt in het donker
Onder het houten kruis dat John had geslagen op de dag dat hij leerde
Dat Johnny niet lang meer zou leven, nu zei een stem tegen zijn vader
"John, we hebben een baby hier en niemand lijkt hem te willen
De baby heeft zijn ouders niet, twee maanden oud en met hun virus."
Josie pakte de telefoon van John, ze zeiden: "ja, ja, ja.»
Dus John en Josie, ouder dan zestig, nemen een gloednieuwe baby op.
Noemde hem Paul Antonio, Johnny zou van hem gehouden hebben.
Niets is sterker dan de liefde die John en Josie voor Johnny hadden.
Dezelfde liefde die ze voor Paul hebben, ze starten het wiel weer op.
En van de angst zou hetzelfde kunnen gebeuren, Paul verliezen voor zijn tijd komt
John en Josie kijken er voorbij, ze koesteren zich in de machtige aanwezigheid van de liefde
John en Josie hebben geen tijd.
Ze koesteren zich in de machtige aanwezigheid van de liefde.