David Jalbert — Au Bout Du Chemin songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Au Bout Du Chemin" van David Jalbert.
Songteksten
Lors des jours ensoleillés grand-mère s’assoyait sur un banc
À restait là à observer guettant un œil sur les enfants
Fallait qu'à veille à bien nous voir se chamailler dans l’herbe à poux
On discutait du territoire en jouant à tag barbecue
Pis y’a l'époque des cauchemars qui arrive du jour au lendemain
J’avais idée que dans l' placard vivaient des mutants clandestins
J’entendais craquer les portes d’armoires des branches frottaient contre le
balcon
Quand toutes mes peurs vêtues de noir brisaient le silence de la maison
C’est drôle y’a encore une partie de moé qui rêve de s’asseoir en indien
Le temps de choisir un métier vétérinaire ou bon à rien
Le temps perdu n’reviendra plus il reste seulement celui qui vient
Au bout du chemin au bout du chemin
Imaginez quatre ans plus tard j’ai mis de côté mes vieux legos
J’quêtais des lifts le samedi soir afin d’aller danser un slow
Des fois je m’revois faire mes devoirs dans mon cahier méli-mélo
Souvent j’prenais un peu de retard parce que je niaisais entre deux travaux
Et puis c’est au tour de d’autres que nous de jouer à bouteille dans la cave
Pis se ramasser le bord des joues avec un maudit cerne de bave
Les jeunes d’en haut en sont venus qu'à se faire appeler le parc du nord
J’ai quitté mon p’tit coin perdu pour pouvoir vivre de ma guitare
C’est drôle y’a encore une partie de moé qui rêve de s’asseoir en indien
Le temps de choisir un métier vétérinaire ou bon à rien
Le temps perdu n’reviendra plus il reste seulement celui qui vient
Au bout du chemin
SOLO
C’est drôle y’a encore une partie de moé qui rêve de s’asseoir en indien
Le temps de choisir un métier vétérinaire ou bon à rien
Le temps perdu n’reviendra plus il reste seulement celui qui vient
Au bout du chemin au bout du chemin
Par un jour ensoleillé grand mère s’est éteinte dans son lit
Je vais toujours m’en rappeler ça c’est passé un jeudi
Son corps repose au cimetière elle brille au travers les feux follets
Laissant ainsi mon grand père l’homme qui est resté à son chevet
C’est drôle y’a encore une partie de moé qui rêve de s’asseoir en indien
Le temps a finalement passé puis j’suis devenu, ah j’suis devenu, un musicien
Songtekstvertaling
Op zonnige dagen zat oma op een bankje.
Om daar te staan en over de kinderen te waken.
We moesten onszelf zien ruziën in het luizen gras.
We bespraken het gebied dat tag barbecue speelde.
Erger is de tijd van nachtmerries die vannacht komen
Ik had een idee dat er ondergrondse mutanten in de kast woonden.
Ik hoorde de kabinetdeuren de takken tegen de
balkon
Toen al mijn angsten in het zwart de stilte van het huis verbrak
Het is grappig er is nog steeds een deel van Moe die droomt om in het Indiaans te zitten
Tijd om een veterinair beroep te kiezen of goed voor niets.
De verloren tijd zal niet terugkomen. er is er maar één die komt.
Aan het eind van de weg
Stel je voor dat ik vier jaar later mijn oude lego opzij zet.
Ik was op zoek naar liften op zaterdagavond om langzaam te gaan dansen.
Soms doe ik mijn huiswerk in mijn Meli-Melo notebook.
Ik kwam vaak te laat omdat ik tussen twee banen lag.
En dan is het de beurt aan anderen dat we flesjes spelen in de kelder.
Pis pakt de rand van de wangen op met een vervloekte rand van kwijl
De jongeren van boven kwamen alleen om het North Park te worden genoemd
Ik verliet mijn verloren hoek om op mijn gitaar te leven.
Het is grappig er is nog steeds een deel van Moe die droomt om in het Indiaans te zitten
Tijd om een veterinair beroep te kiezen of goed voor niets.
De verloren tijd zal niet terugkomen. er is er maar één die komt.
Aan het einde van de weg
SOLO
Het is grappig er is nog steeds een deel van Moe die droomt om in het Indiaans te zitten
Tijd om een veterinair beroep te kiezen of goed voor niets.
De verloren tijd zal niet terugkomen. er is er maar één die komt.
Aan het eind van de weg
Op een zonnige dag stierf oma in bed.
Ik zal altijd onthouden dat het gebeurde op een donderdag
Haar lichaam rust op het kerkhof. ze schijnt door de bosbranden.
Zo verliet hij mijn grootvader, de man die aan zijn bed bleef.
Het is grappig er is nog steeds een deel van Moe die droomt om in het Indiaans te zitten
De tijd ging eindelijk voorbij en ik werd, ah ik werd, een muzikant