David Crosby — Through Your Hands songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Through Your Hands" van David Crosby.
Songteksten
You were dreaming on a park bench
About a broad highway somewhere
When the music from the carillon
Seemed to hurl your heart out there
Past the scientific darkness
Past the fireflies that float
To an angel bending down
To wrap you in her warmest cloak
And you ask
«What am I not doing?»
She says,
«Your voice cannot command»
She says, «In time you will move
Mountains
And it will come
Through your hands.»
Still you angle for an option
Still you argue for your cause
Like you wouldn’t know a burning
Bush
Till it blew up in your face
We dream about the future
We memorize the past
When just a simple reaching out
Could build a bridge that lasts
And you ask
«What am I not doing?»
She says,
«Your voice cannot command»
She says, «In time you will move
Mountains
And it will come
Through your hands.»
So whatever your hands find to do You must do with all your heart
There are thoughts enough to Blow men’s minds
And tear great worlds apart
There’s a healing touch to find you
Out on that broad highway
Somewhere
Gonna lift you as high as music
Running through an angel’s hair
And don’t worry
What you are not doing
'Cause your voice cannot command
And in time you will move mountains
And it will come through your hands
Through your hands
Through your hands
Songtekstvertaling
Je droomde op een bankje in het park.
Over een brede snelweg ergens
Wanneer de muziek van de beiaard
Het leek alsof je je hart naar buiten slingerde.
Voorbij De wetenschappelijke duisternis
Voorbij de vuurvliegjes die drijven
Op een engel die naar beneden buigt
Om je in haar warmste mantel te wikkelen
En je vraagt
"Wat doe ik niet?»
Ze zegt,
"Je stem kan niet bevelen»
Ze zegt:
Berg
En het zal komen
Door je handen.»
Toch kies je voor een optie
Toch pleit u voor uw zaak.
Alsof jij een brand niet zou herkennen.
Bush
Tot het in je gezicht ontplofte.
We dromen over de toekomst
We onthouden het verleden
Wanneer slechts een eenvoudige handreiking
Kan een brug bouwen die duurt
En je vraagt
"Wat doe ik niet?»
Ze zegt,
"Je stem kan niet bevelen»
Ze zegt:
Berg
En het zal komen
Door je handen.»
Dus wat je handen ook vinden moet je met heel je hart doen.
Er zijn gedachten genoeg om mensen versteld te doen staan.
En grote werelden verscheuren
Er is een genezende aanraking om je te vinden.
Op die brede snelweg.
Ergens
Ik til je zo hoog als muziek
Rennend door het haar van een engel
En maak je geen zorgen.
Wat je niet doet
Want je stem kan niet bevelen
En mettertijd zullen jullie bergen verzetten.
En het zal door je handen komen
Door je handen
Door je handen