David Byrne — Two Soldiers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Two Soldiers" van David Byrne.
Songteksten
She was just a blue eyed Boston girl
Her voice was low with pain
I’ll do your bidding comrade mine
If I ride back again
But if you ride back and I am dead
You’ll do as much for me Mother, you know, must hear the news
So write her tenderly
She’s awaiting at home like a patient saint
Her fallen face paled with woe
Her heart would be broken when I am gone
I’ll see her soon, I know
Just then the order came to charge
For an instant hand touched hand
They said, aye and away they rode
That brave and devoted band
Straight was the course to the top of the hill
And the rebels they shot and shelled
Plowed furrows of death through the toiling ranks
And guarded them as they fell
There soon was a horrible dying yell
From heights that they could not gain
And those who doom and death had spared
Rode slowly back again
But among the dead that were left on the hill
Was the girl with the curly hair
The tall dark man who’d fought by her side
Lay dead beside her there
There was was no one to write the green-eyed girl
The words that her lover had said
While mother at home is awaiting her girl
She’ll only know she is dead
She’ll only know she’s dead
She’ll only know she’s dead
Songtekstvertaling
Ze was gewoon een meisje uit Boston met blauwe ogen.
Haar stem was laag van de pijn.
Ik zal jouw bevelen uitvoeren kameraad de mijne.
Als ik weer terug rijd
Maar als je terug rijdt en ik ben dood
Je zult zoveel voor me doen, moeder, weet je, ik moet het nieuws horen.
Dus schrijf haar teder.
Ze wacht thuis als een geduldige Heilige.
Haar gevallen gezicht verbleekt van verdriet
Haar hart zou gebroken zijn als ik weg was.
Ik zie haar snel, ik weet het.
Op dat moment kwam het bevel om aan te klagen.
Voor een ogenblik raakte de hand de hand aan.
Ze zeiden, ja en weg reden ze
Die dappere en toegewijde band
Rechtdoor was de baan naar de top van de heuvel
En de rebellen die ze neerschoten en beschieten
Ploegbroeden van de dood door de werkende gelederen
En wij beschermden hen toen zij vielen.
Er was al snel een vreselijke stervende schreeuw.
Van hoogten die zij niet konden winnen.
En degenen die dood en verderf zaaien.
Reed langzaam terug.
Maar tussen de doden die achtergelaten werden op de heuvel
Was the girl with the curly hair
De lange donkere man die aan haar zijde had gevochten
Lag dood naast haar.
Er was niemand om het meisje met de groene ogen te schrijven.
De woorden die haar minnaar had gezegd
Terwijl moeder thuis op haar meisje wacht.
Ze zal alleen weten dat ze dood is.
Ze zal alleen weten dat ze dood is.
Ze zal alleen weten dat ze dood is.