David Bustamante — Maldita soledad songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Maldita soledad" van David Bustamante.
Songteksten
Los secretos de mi cama
Se amontonan en el alma,
Como granitos de arena
Que amanecen en montañas,
Donde calmo mi deseo,
Donde guardo mil te quieros.
He pecado en tantas pieles,
He probado tantas suertes.
Me he enamorado de la luna
Mil veces o ninguna,
He vivido cada sueño como si fuera el primero.
Entre los nombres y las dudas,
Tantas caras sin sentimientos
Por vivir,
Me quedo con los besos,
Aquí sentado frente a mí.
Maldita soledad,
Que me ahoga en el silencio
De mis lágrimas,
Que me llena esta noche el vacío
Que hay dentro de mí,
Que me quema hasta morir.
Maldita soledad,
Que me arrastra con sus manos
En la oscuridad,
Navegando un velero
Sin rumbo en esta inmensidad.
Maldita soledad.
Los susurros de mi almohada,
Los recuerdos que me arañan,
Entre risas y caricias,
Mis pasiones desmedidas,
No me rendiré, me calmaré
Mi sed con miedo.
Camino entre aguaceros,
Persiguiendo ilusiones para ser feliz,
Deshojando las flores que
Un día llenaron mi jardín.
Maldita soledad,
Que me ahoga en el silencio
De mis lágrimas,
Que me llena esta noche el vacío
Que hay dentro de mí,
Que me quema hasta morir.
Maldita soledad,
Que me arrastra con sus manos
En la oscuridad,
Navegando un velero
Sin rumbo en esta inmensidad.
Maldita soledad.
Maldita...
Maldita soledad...
Maldita soledad...
Maldita soledad,
Que me ahoga en el silencio
De mis lágrimas,
Que me llena esta noche el vacío
Que hay dentro de mí,
Que me quema hasta morir.
Maldita soledad...
Maldita soledad...
Que me quema hasta morir...
Maldita soledad...
Songtekstvertaling
De geheimen van mijn bed stapel in de ziel, zoals zandkorrels die in de bergen aanbreken, waar ik mijn verlangen kalmeer, waar ik duizend houd ik van jou.
Ik heb gezondigd in zoveel huiden, dat ik zoveel fortuinen heb geproefd.
Ik ben duizend keer verliefd geworden op de maan of nee, ik heb elke droom geleefd alsof het de eerste was.
Tussen de namen en de twijfels, zoveel gezichten zonder gevoelens om te leven, Ik hou de kussen hier voor me.
Vervloekte eenzaamheid, die me verdrinkt in de stilte van mijn tranen, die me vanavond vervult de leegte die in me zit, die me doodbrandt.
Verdomde eenzaamheid, die me sleept met zijn handen in het donker, zeilend met een zeilboot doelloos in deze uitgestrektheid.
Verdomde eenzaamheid.
Het gefluister van mijn kussen, de herinneringen die me krabben, tussen lachen en strelen, mijn overmatige passies, Ik zal niet opgeven, Ik zal mijn dorst van angst kalmeren.
Ik loop door de Douches, jaag illusies na om gelukkig te zijn, de bloemen strippen die op een dag mijn tuin vulden.
Vervloekte eenzaamheid, die me verdrinkt in de stilte van mijn tranen, die me vanavond vervult de leegte die in me zit, die me doodbrandt.
Verdomde eenzaamheid, die me sleept met zijn handen in het donker, zeilend met een zeilboot doelloos in deze uitgestrektheid.
Verdomde eenzaamheid.
Vervloekt...
Verdomde eenzaamheid...
Verdomde eenzaamheid...
Vervloekte eenzaamheid, die me verdrinkt in de stilte van mijn tranen, die me vanavond vervult de leegte die in me zit, die me doodbrandt.
Verdomde eenzaamheid...
Verdomde eenzaamheid...
Dat brandt me dood...
Verdomde eenzaamheid...