David Bronson — Momentary songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Momentary" van David Bronson.
Songteksten
I take the first step out the doorway
See the mountain there before me
A wishful thinking sort of story
No time to wallow in the doubt
My footsteps fall, they’re hesitating
The remnants of a life in waiting
Can’t be allowed to lurk about
A heart that’s bound behind steel shackles
Looking forward falling backward
Such a sad, ill-fated fracture
Think I should readjust my route
And go the way where you will be
Cause I don’t want to live without
And if I throw it all away, soon enough this too will only be
One more memory
I see you asking, looking outside, «am I missing something crucial?»
Just your senses, just forgotten we have content of our own
Given everything, all tools, the breath of life, the very sun
But still can’t seem to fill these holes
They must be cut here for a reason, arbitrary feels like madness
When’s the last time something led to nothing else beyond itself
And all that really matters, the return to heart and home
And if I give it everything, soon enough this too will only be
One more memory
Songtekstvertaling
Ik neem de eerste stap uit de deuropening.
Zie de berg daar voor mij
Een wishful thinking verhaal
Geen tijd om te wentelen in de twijfel
Mijn voetstappen vallen, ze aarzelen.
De restanten van een leven in wachten
Je mag niet op de loer liggen.
Een hart dat gebonden is achter stalen boeien
Vooruitkijkend naar achteren vallen
Zo ' n trieste, noodlottige breuk.
Ik denk dat ik mijn route moet aanpassen.
En ga de weg waar je zult zijn
Want Ik wil niet zonder
En als ik het allemaal weggooi, zal dit ook snel genoeg zijn.
Nog één herinnering
Ik zie je vragen, kijkend naar buiten, "mis ik iets belangrijks?»
Alleen je zintuigen, vergeten dat we zelf inhoud hebben.
Gegeven alles, al het gereedschap, de levensadem, de zon
Maar ik kan nog steeds deze gaten niet vullen.
Ze moeten hier worden gesneden voor een reden, willekeurig voelt als waanzin.
Wanneer is de laatste keer dat iets tot niets anders leidde dan zichzelf?
En alles wat er echt toe doet, de terugkeer naar hart en thuis
En als ik het alles geef, zal dit ook snel genoeg zijn.
Nog één herinnering